Conjugation of rozgnieść
ˈrɔz.ɡɲɛɕt͡ɕto crush apart (crushing, to cause something to lose its shape, turning into pulp, or falling into pieces) [with instrumental ‘with what’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgnieść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgniotłem |
| ty | rozgniotłeś |
| on / ona / ono | rozgniótł |
| my | rozgnietliśmy |
| wy | rozgnietliście |
| oni / one | rozgnietli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgniotłam |
| ty | rozgniotłaś |
| on / ona / ono | rozgniotła |
| my | rozgniotłyśmy |
| wy | rozgniotłyście |
| oni / one | rozgniotły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgniotło |
Czas przyszły
| ja | rozgniotę |
| ty | rozgnieciesz |
| on / ona / ono | rozgniecie |
| my | rozgnieciemy |
| wy | rozgnieciecie |
| oni / one | rozgniotą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgnieć |
| my | rozgniećmy |
| wy | rozgniećcie |