Conjugation of rozgoryczyć
rɔz.ɡɔˈrɘ.t͡ʂɘt͡ɕto become bitter, to become resentful Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgoryczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgoryczyłem |
| ty | rozgoryczyłeś |
| on / ona / ono | rozgoryczył |
| my | rozgoryczyliśmy |
| wy | rozgoryczyliście |
| oni / one | rozgoryczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgoryczyłam |
| ty | rozgoryczyłaś |
| on / ona / ono | rozgoryczyła |
| my | rozgoryczyłyśmy |
| wy | rozgoryczyłyście |
| oni / one | rozgoryczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgoryczyło |
Czas przyszły
| ja | rozgoryczę |
| ty | rozgoryczysz |
| on / ona / ono | rozgoryczy |
| my | rozgoryczymy |
| wy | rozgoryczycie |
| oni / one | rozgoryczą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgorycz |
| my | rozgoryczmy |
| wy | rozgoryczcie |