Conjugation of rozgraniczyć
rɔz.ɡraˈɲi.t͡ʂɘt͡ɕto differentiate, to demarcate (to perceive the difference) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgraniczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgraniczyłem |
| ty | rozgraniczyłeś |
| on / ona / ono | rozgraniczył |
| my | rozgraniczyliśmy |
| wy | rozgraniczyliście |
| oni / one | rozgraniczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgraniczyłam |
| ty | rozgraniczyłaś |
| on / ona / ono | rozgraniczyła |
| my | rozgraniczyłyśmy |
| wy | rozgraniczyłyście |
| oni / one | rozgraniczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgraniczyło |
Czas przyszły
| ja | rozgraniczę |
| ty | rozgraniczysz |
| on / ona / ono | rozgraniczy |
| my | rozgraniczymy |
| wy | rozgraniczycie |
| oni / one | rozgraniczą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgranicz |
| my | rozgraniczmy |
| wy | rozgraniczcie |