Conjugation of rozgryźć
ˈrɔz.ɡrɘɕt͡ɕpoznać się wzajemnie; zrozumieć nawzajem swoje przeżycia, pragnienia; poznać nawzajem motywy swojego postępowania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgryźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgryzłem |
| ty | rozgryzłeś |
| on / ona / ono | rozgryzł |
| my | rozgryźliśmy |
| wy | rozgryźliście |
| oni / one | rozgryźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgryzłam |
| ty | rozgryzłaś |
| on / ona / ono | rozgryzła |
| my | rozgryzłyśmy |
| wy | rozgryzłyście |
| oni / one | rozgryzły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgryzło |
Czas przyszły
| ja | rozgryzę |
| ty | rozgryziesz |
| on / ona / ono | rozgryzie |
| my | rozgryziemy |
| wy | rozgryziecie |
| oni / one | rozgryzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgryź |
| my | rozgryźmy |
| wy | rozgryźcie |