HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← rozgonić — definition

Conjugation of rozgonić

Regular CEFR B2
rɔzˈɡɔ.ɲit͡ɕ

to scatter, to disperse, to break up Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
rozgonić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja rozgoniłem
ty rozgoniłeś
on / ona / ono rozgonił
my rozgoniliśmy
wy rozgoniliście
oni / one rozgonili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja rozgoniłam
ty rozgoniłaś
on / ona / ono rozgoniła
my rozgoniłyśmy
wy rozgoniłyście
oni / one rozgoniły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono rozgoniło
Czas przyszły
ja rozgonię
ty rozgonisz
on / ona / ono rozgoni
my rozgonimy
wy rozgonicie
oni / one rozgonią
Tryb rozkazujący
ty rozgoń
my rozgońmy
wy rozgońcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary