Conjugation of rozgniewać
/rɔzˈɡɲɛ.vat͡ɕ/zacząć odczuwać narastający gniew Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgniewać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgniewałem |
| ty | rozgniewałeś |
| on / ona / ono | rozgniewał |
| my | rozgniewaliśmy |
| wy | rozgniewaliście |
| oni / one | rozgniewali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgniewałam |
| ty | rozgniewałaś |
| on / ona / ono | rozgniewała |
| my | rozgniewałyśmy |
| wy | rozgniewałyście |
| oni / one | rozgniewały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgniewało |
Czas przyszły
| ja | rozgniewam |
| ty | rozgniewasz |
| on / ona / ono | rozgniewa |
| my | rozgniewamy |
| wy | rozgniewacie |
| oni / one | rozgniewają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgniewaj |
| my | rozgniewajmy |
| wy | rozgniewajcie |