Conjugation of rozgłosić
rɔzˈɡwɔ.ɕit͡ɕto broadcast, to make known, to publicise Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgłosić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgłosiłem |
| ty | rozgłosiłeś |
| on / ona / ono | rozgłosił |
| my | rozgłosiliśmy |
| wy | rozgłosiliście |
| oni / one | rozgłosili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgłosiłam |
| ty | rozgłosiłaś |
| on / ona / ono | rozgłosiła |
| my | rozgłosiłyśmy |
| wy | rozgłosiłyście |
| oni / one | rozgłosiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgłosiło |
Czas przyszły
| ja | rozgłoszę |
| ty | rozgłosisz |
| on / ona / ono | rozgłosi |
| my | rozgłosimy |
| wy | rozgłosicie |
| oni / one | rozgłoszą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgłoś |
| my | rozgłośmy |
| wy | rozgłoście |