Conjugation of przyczyniać
pʂɘˈt͡ʂɘ.ɲat͡ɕto be the cause of, to contribute to Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przyczyniać |
Czas teraźniejszy
| ja | przyczyniam |
| ty | przyczyniasz |
| on / ona / ono | przyczynia |
| my | przyczyniamy |
| wy | przyczyniacie |
| oni / one | przyczyniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyczyniałem |
| ty | przyczyniałeś |
| on / ona / ono | przyczyniał |
| my | przyczynialiśmy |
| wy | przyczynialiście |
| oni / one | przyczyniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyczyniałam |
| ty | przyczyniałaś |
| on / ona / ono | przyczyniała |
| my | przyczyniałyśmy |
| wy | przyczyniałyście |
| oni / one | przyczyniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyczyniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przyczyniał |
| ty | będziesz przyczyniał |
| on / ona / ono | będzie przyczyniał |
| my | będziemy przyczyniali |
| wy | będziecie przyczyniali |
| oni / one | będą przyczyniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przyczyniała |
| ty | będziesz przyczyniała |
| on / ona / ono | będzie przyczyniała |
| my | będziemy przyczyniały |
| wy | będziecie przyczyniały |
| oni / one | będą przyczyniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przyczyniało |
Tryb rozkazujący
| ty | przyczyniaj |
| my | przyczyniajmy |
| wy | przyczyniajcie |