Conjugation of przyczynić
pʂɘˈt͡ʂɘ.ɲit͡ɕto be the cause of, to contribute to Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przyczynić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyczyniłem |
| ty | przyczyniłeś |
| on / ona / ono | przyczynił |
| my | przyczyniliśmy |
| wy | przyczyniliście |
| oni / one | przyczynili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyczyniłam |
| ty | przyczyniłaś |
| on / ona / ono | przyczyniła |
| my | przyczyniłyśmy |
| wy | przyczyniłyście |
| oni / one | przyczyniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyczyniło |
Czas przyszły
| ja | przyczynię |
| ty | przyczynisz |
| on / ona / ono | przyczyni |
| my | przyczynimy |
| wy | przyczynicie |
| oni / one | przyczynią |
Tryb rozkazujący
| ty | przyczyń |
| my | przyczyńmy |
| wy | przyczyńcie |