Conjugation of przydarzyć
/pʂɘˈda.ʐɘt͡ɕ/to bechance, to befall, to happen Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przydarzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przydarzyłem |
| ty | przydarzyłeś |
| on / ona / ono | przydarzył |
| my | przydarzyliśmy |
| wy | przydarzyliście |
| oni / one | przydarzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przydarzyłam |
| ty | przydarzyłaś |
| on / ona / ono | przydarzyła |
| my | przydarzyłyśmy |
| wy | przydarzyłyście |
| oni / one | przydarzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przydarzyło |
Czas przyszły
| ja | przydarzę |
| ty | przydarzysz |
| on / ona / ono | przydarzy |
| my | przydarzymy |
| wy | przydarzycie |
| oni / one | przydarzą |
Tryb rozkazujący
| ty | przydarz |
| my | przydarzmy |
| wy | przydarzcie |