Conjugation of przydusić
pʂɘˈdu.ɕit͡ɕto press, to urge, to force (e.g. someone to do something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przydusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przydusiłem |
| ty | przydusiłeś |
| on / ona / ono | przydusił |
| my | przydusiliśmy |
| wy | przydusiliście |
| oni / one | przydusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przydusiłam |
| ty | przydusiłaś |
| on / ona / ono | przydusiła |
| my | przydusiłyśmy |
| wy | przydusiłyście |
| oni / one | przydusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przydusiło |
Czas przyszły
| ja | przyduszę |
| ty | przydusisz |
| on / ona / ono | przydusi |
| my | przydusimy |
| wy | przydusicie |
| oni / one | przyduszą |
Tryb rozkazujący
| ty | przyduś |
| my | przyduśmy |
| wy | przyduście |