Conjugation of przydarzać
/pʂɘˈda.ʐat͡ɕ/to bechance, to befall, to happen Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przydarzać |
Czas teraźniejszy
| ja | przydarzam |
| ty | przydarzasz |
| on / ona / ono | przydarza |
| my | przydarzamy |
| wy | przydarzacie |
| oni / one | przydarzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przydarzałem |
| ty | przydarzałeś |
| on / ona / ono | przydarzał |
| my | przydarzaliśmy |
| wy | przydarzaliście |
| oni / one | przydarzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przydarzałam |
| ty | przydarzałaś |
| on / ona / ono | przydarzała |
| my | przydarzałyśmy |
| wy | przydarzałyście |
| oni / one | przydarzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przydarzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przydarzał |
| ty | będziesz przydarzał |
| on / ona / ono | będzie przydarzał |
| my | będziemy przydarzali |
| wy | będziecie przydarzali |
| oni / one | będą przydarzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przydarzała |
| ty | będziesz przydarzała |
| on / ona / ono | będzie przydarzała |
| my | będziemy przydarzały |
| wy | będziecie przydarzały |
| oni / one | będą przydarzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przydarzało |
Tryb rozkazujący
| ty | przydarzaj |
| my | przydarzajmy |
| wy | przydarzajcie |