Conjugation of otrzaskać
ɔˈtʂas.kat͡ɕto get the hang of (to gain experience in something and learn how to deal with different situations) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | otrzaskać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | otrzaskałem |
| ty | otrzaskałeś |
| on / ona / ono | otrzaskał |
| my | otrzaskaliśmy |
| wy | otrzaskaliście |
| oni / one | otrzaskali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | otrzaskałam |
| ty | otrzaskałaś |
| on / ona / ono | otrzaskała |
| my | otrzaskałyśmy |
| wy | otrzaskałyście |
| oni / one | otrzaskały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | otrzaskało |
Czas przyszły
| ja | otrzaskam |
| ty | otrzaskasz |
| on / ona / ono | otrzaska |
| my | otrzaskamy |
| wy | otrzaskacie |
| oni / one | otrzaskają |
Tryb rozkazujący
| ty | otrzaskaj |
| my | otrzaskajmy |
| wy | otrzaskajcie |