Conjugation of otrzepać
ɔˈtʂɛ.pat͡ɕto brush down, to dust off, to flick (to remove something with a brush or ones hands using a downward brushing motion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | otrzepać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | otrzepałem |
| ty | otrzepałeś |
| on / ona / ono | otrzepał |
| my | otrzepaliśmy |
| wy | otrzepaliście |
| oni / one | otrzepali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | otrzepałam |
| ty | otrzepałaś |
| on / ona / ono | otrzepała |
| my | otrzepałyśmy |
| wy | otrzepałyście |
| oni / one | otrzepały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | otrzepało |
Czas przyszły
| ja | otrzepię |
| ty | otrzepiesz |
| on / ona / ono | otrzepie |
| my | otrzepiemy |
| wy | otrzepiecie |
| oni / one | otrzepią |
Tryb rozkazujący
| ty | otrzep |
| my | otrzepmy |
| wy | otrzepcie |