Conjugation of otrzeźwić
ɔˈtʂɛʑ.vit͡ɕto bring to one's senses, to make (someone) sit up and take notice Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | otrzeźwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | otrzeźwiłem |
| ty | otrzeźwiłeś |
| on / ona / ono | otrzeźwił |
| my | otrzeźwiliśmy |
| wy | otrzeźwiliście |
| oni / one | otrzeźwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | otrzeźwiłam |
| ty | otrzeźwiłaś |
| on / ona / ono | otrzeźwiła |
| my | otrzeźwiłyśmy |
| wy | otrzeźwiłyście |
| oni / one | otrzeźwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | otrzeźwiło |
Czas przyszły
| ja | otrzeźwię |
| ty | otrzeźwisz |
| on / ona / ono | otrzeźwi |
| my | otrzeźwimy |
| wy | otrzeźwicie |
| oni / one | otrzeźwią |
Tryb rozkazujący
| ty | otrzeźwij |
| my | otrzeźwijmy |
| wy | otrzeźwijcie |