Conjugation of osadzać
/ɔˈsa.d͡zat͡ɕ/umieszczać coś gdzieś, mocować na czymś lub w czymś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | osadzać |
Czas teraźniejszy
| ja | osadzam |
| ty | osadzasz |
| on / ona / ono | osadza |
| my | osadzamy |
| wy | osadzacie |
| oni / one | osadzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osadzałem |
| ty | osadzałeś |
| on / ona / ono | osadzał |
| my | osadzaliśmy |
| wy | osadzaliście |
| oni / one | osadzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osadzałam |
| ty | osadzałaś |
| on / ona / ono | osadzała |
| my | osadzałyśmy |
| wy | osadzałyście |
| oni / one | osadzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osadzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę osadzał |
| ty | będziesz osadzał |
| on / ona / ono | będzie osadzał |
| my | będziemy osadzali |
| wy | będziecie osadzali |
| oni / one | będą osadzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę osadzała |
| ty | będziesz osadzała |
| on / ona / ono | będzie osadzała |
| my | będziemy osadzały |
| wy | będziecie osadzały |
| oni / one | będą osadzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie osadzało |
Tryb rozkazujący
| ty | osadzaj |
| my | osadzajmy |
| wy | osadzajcie |