Conjugation of osamotnić
/ɔ.saˈmɔt.ɲit͡ɕ/to abandon, to desert, to forsake Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osamotnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osamotniłem |
| ty | osamotniłeś |
| on / ona / ono | osamotnił |
| my | osamotniliśmy |
| wy | osamotniliście |
| oni / one | osamotnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osamotniłam |
| ty | osamotniłaś |
| on / ona / ono | osamotniła |
| my | osamotniłyśmy |
| wy | osamotniłyście |
| oni / one | osamotniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osamotniło |
Czas przyszły
| ja | osamotnię |
| ty | osamotnisz |
| on / ona / ono | osamotni |
| my | osamotnimy |
| wy | osamotnicie |
| oni / one | osamotnią |
Tryb rozkazujący
| ty | osamotnij |
| my | osamotnijmy |
| wy | osamotnijcie |