HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← osamotnieć — definition

Conjugation of osamotnieć

Regular CEFR B2
ɔ.saˈmɔt.ɲɛt͡ɕ

to become recluse Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
osamotnieć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja osamotniałem
ty osamotniałeś
on / ona / ono osamotniał
my osamotnieliśmy
wy osamotnieliście
oni / one osamotnieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja osamotniałam
ty osamotniałaś
on / ona / ono osamotniała
my osamotniałyśmy
wy osamotniałyście
oni / one osamotniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono osamotniało
Czas przyszły
ja osamotnieję
ty osamotniejesz
on / ona / ono osamotnieje
my osamotniejemy
wy osamotniejecie
oni / one osamotnieją
Tryb rozkazujący
ty osamotniej
my osamotniejmy
wy osamotniejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary