Conjugation of osamotniać
ɔ.saˈmɔt.ɲat͡ɕto abandon, to desert, to forsake Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | osamotniać |
Czas teraźniejszy
| ja | osamotniam |
| ty | osamotniasz |
| on / ona / ono | osamotnia |
| my | osamotniamy |
| wy | osamotniacie |
| oni / one | osamotniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osamotniałem |
| ty | osamotniałeś |
| on / ona / ono | osamotniał |
| my | osamotnialiśmy |
| wy | osamotnialiście |
| oni / one | osamotniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osamotniałam |
| ty | osamotniałaś |
| on / ona / ono | osamotniała |
| my | osamotniałyśmy |
| wy | osamotniałyście |
| oni / one | osamotniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osamotniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę osamotniał |
| ty | będziesz osamotniał |
| on / ona / ono | będzie osamotniał |
| my | będziemy osamotniali |
| wy | będziecie osamotniali |
| oni / one | będą osamotniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę osamotniała |
| ty | będziesz osamotniała |
| on / ona / ono | będzie osamotniała |
| my | będziemy osamotniały |
| wy | będziecie osamotniały |
| oni / one | będą osamotniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie osamotniało |
Tryb rozkazujący
| ty | osamotniaj |
| my | osamotniajmy |
| wy | osamotniajcie |