Conjugation of obczaić
ɔpˈt͡ʂa.it͡ɕto check out, to give something a look Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obczaić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obczaiłem |
| ty | obczaiłeś |
| on / ona / ono | obczaił |
| my | obczailiśmy |
| wy | obczailiście |
| oni / one | obczaili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obczaiłam |
| ty | obczaiłaś |
| on / ona / ono | obczaiła |
| my | obczaiłyśmy |
| wy | obczaiłyście |
| oni / one | obczaiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obczaiło |
Czas przyszły
| ja | obczaję |
| ty | obczaisz |
| on / ona / ono | obczai |
| my | obczaimy |
| wy | obczaicie |
| oni / one | obczają |
Tryb rozkazujący
| ty | obczaj |
| my | obczajmy |
| wy | obczajcie |