Conjugation of obdarzać
ɔbˈda.ʐat͡ɕdawać w darze; przekazywać komuś coś cennego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obdarzać |
Czas teraźniejszy
| ja | obdarzam |
| ty | obdarzasz |
| on / ona / ono | obdarza |
| my | obdarzamy |
| wy | obdarzacie |
| oni / one | obdarzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obdarzałem |
| ty | obdarzałeś |
| on / ona / ono | obdarzał |
| my | obdarzaliśmy |
| wy | obdarzaliście |
| oni / one | obdarzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obdarzałam |
| ty | obdarzałaś |
| on / ona / ono | obdarzała |
| my | obdarzałyśmy |
| wy | obdarzałyście |
| oni / one | obdarzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obdarzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obdarzał |
| ty | będziesz obdarzał |
| on / ona / ono | będzie obdarzał |
| my | będziemy obdarzali |
| wy | będziecie obdarzali |
| oni / one | będą obdarzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obdarzała |
| ty | będziesz obdarzała |
| on / ona / ono | będzie obdarzała |
| my | będziemy obdarzały |
| wy | będziecie obdarzały |
| oni / one | będą obdarzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obdarzało |
Tryb rozkazujący
| ty | obdarzaj |
| my | obdarzajmy |
| wy | obdarzajcie |