Conjugation of obdukować
ɔb.duˈkɔ.vat͡ɕto autopsy (to perform an autopsy on) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obdukować |
Czas teraźniejszy
| ja | obdukuję |
| ty | obdukujesz |
| on / ona / ono | obdukuje |
| my | obdukujemy |
| wy | obdukujecie |
| oni / one | obdukują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obdukowałem |
| ty | obdukowałeś |
| on / ona / ono | obdukował |
| my | obdukowaliśmy |
| wy | obdukowaliście |
| oni / one | obdukowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obdukowałam |
| ty | obdukowałaś |
| on / ona / ono | obdukowała |
| my | obdukowałyśmy |
| wy | obdukowałyście |
| oni / one | obdukowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obdukowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obdukował |
| ty | będziesz obdukował |
| on / ona / ono | będzie obdukował |
| my | będziemy obdukowali |
| wy | będziecie obdukowali |
| oni / one | będą obdukowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obdukowała |
| ty | będziesz obdukowała |
| on / ona / ono | będzie obdukowała |
| my | będziemy obdukowały |
| wy | będziecie obdukowały |
| oni / one | będą obdukowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obdukowało |
Tryb rozkazujący
| ty | obdukuj |
| my | obdukujmy |
| wy | obdukujcie |