Conjugation of nakładać
naˈkwa.dat͡ɕumieszczać przedmiot lub rozprowadzać substancję na innym przedmiocie albo substancji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nakładać |
Czas teraźniejszy
| ja | nakładam |
| ty | nakładasz |
| on / ona / ono | nakłada |
| my | nakładamy |
| wy | nakładacie |
| oni / one | nakładają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nakładałem |
| ty | nakładałeś |
| on / ona / ono | nakładał |
| my | nakładaliśmy |
| wy | nakładaliście |
| oni / one | nakładali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nakładałam |
| ty | nakładałaś |
| on / ona / ono | nakładała |
| my | nakładałyśmy |
| wy | nakładałyście |
| oni / one | nakładały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nakładało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nakładał |
| ty | będziesz nakładał |
| on / ona / ono | będzie nakładał |
| my | będziemy nakładali |
| wy | będziecie nakładali |
| oni / one | będą nakładali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nakładała |
| ty | będziesz nakładała |
| on / ona / ono | będzie nakładała |
| my | będziemy nakładały |
| wy | będziecie nakładały |
| oni / one | będą nakładały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nakładało |
Tryb rozkazujący
| ty | nakładaj |
| my | nakładajmy |
| wy | nakładajcie |