Conjugation of nakłaniać
naˈkwa.ɲat͡ɕwywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nakłaniać |
Czas teraźniejszy
| ja | nakłaniam |
| ty | nakłaniasz |
| on / ona / ono | nakłania |
| my | nakłaniamy |
| wy | nakłaniacie |
| oni / one | nakłaniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nakłaniałem |
| ty | nakłaniałeś |
| on / ona / ono | nakłaniał |
| my | nakłanialiśmy |
| wy | nakłanialiście |
| oni / one | nakłaniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nakłaniałam |
| ty | nakłaniałaś |
| on / ona / ono | nakłaniała |
| my | nakłaniałyśmy |
| wy | nakłaniałyście |
| oni / one | nakłaniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nakłaniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nakłaniał |
| ty | będziesz nakłaniał |
| on / ona / ono | będzie nakłaniał |
| my | będziemy nakłaniali |
| wy | będziecie nakłaniali |
| oni / one | będą nakłaniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nakłaniała |
| ty | będziesz nakłaniała |
| on / ona / ono | będzie nakłaniała |
| my | będziemy nakłaniały |
| wy | będziecie nakłaniały |
| oni / one | będą nakłaniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nakłaniało |
Tryb rozkazujący
| ty | nakłaniaj |
| my | nakłaniajmy |
| wy | nakłaniajcie |