Conjugation of nakłaść
ˈna.kwaɕt͡ɕto pummel, to hit many times [with instrumental ‘with what’], [with dative ‘whom’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nakłaść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nakładłem |
| ty | nakładłeś |
| on / ona / ono | nakładł |
| my | nakładliśmy |
| wy | nakładliście |
| oni / one | nakładli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nakładłam |
| ty | nakładłaś |
| on / ona / ono | nakładła |
| my | nakładłyśmy |
| wy | nakładłyście |
| oni / one | nakładły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nakładło |
Czas przyszły
| ja | nakładę |
| ty | nakładziesz |
| on / ona / ono | nakładzie |
| my | nakładziemy |
| wy | nakładziecie |
| oni / one | nakładą |
Tryb rozkazujący
| ty | nakładź |
| my | nakładźmy |
| wy | nakładźcie |