Conjugation of improwizować
/im.prɔ.viˈzɔ.vat͡ɕ/wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | improwizować |
Czas teraźniejszy
| ja | improwizuję |
| ty | improwizujesz |
| on / ona / ono | improwizuje |
| my | improwizujemy |
| wy | improwizujecie |
| oni / one | improwizują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | improwizowałem |
| ty | improwizowałeś |
| on / ona / ono | improwizował |
| my | improwizowaliśmy |
| wy | improwizowaliście |
| oni / one | improwizowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | improwizowałam |
| ty | improwizowałaś |
| on / ona / ono | improwizowała |
| my | improwizowałyśmy |
| wy | improwizowałyście |
| oni / one | improwizowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | improwizowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę improwizował |
| ty | będziesz improwizował |
| on / ona / ono | będzie improwizował |
| my | będziemy improwizowali |
| wy | będziecie improwizowali |
| oni / one | będą improwizowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę improwizowała |
| ty | będziesz improwizowała |
| on / ona / ono | będzie improwizowała |
| my | będziemy improwizowały |
| wy | będziecie improwizowały |
| oni / one | będą improwizowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie improwizowało |
Tryb rozkazujący
| ty | improwizuj |
| my | improwizujmy |
| wy | improwizujcie |