Conjugation of indukować
in.duˈkɔ.vat͡ɕto bring about, to cause, to induce Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | indukować |
Czas teraźniejszy
| ja | indukuję |
| ty | indukujesz |
| on / ona / ono | indukuje |
| my | indukujemy |
| wy | indukujecie |
| oni / one | indukują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | indukowałem |
| ty | indukowałeś |
| on / ona / ono | indukował |
| my | indukowaliśmy |
| wy | indukowaliście |
| oni / one | indukowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | indukowałam |
| ty | indukowałaś |
| on / ona / ono | indukowała |
| my | indukowałyśmy |
| wy | indukowałyście |
| oni / one | indukowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | indukowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę indukował |
| ty | będziesz indukował |
| on / ona / ono | będzie indukował |
| my | będziemy indukowali |
| wy | będziecie indukowali |
| oni / one | będą indukowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę indukowała |
| ty | będziesz indukowała |
| on / ona / ono | będzie indukowała |
| my | będziemy indukowały |
| wy | będziecie indukowały |
| oni / one | będą indukowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie indukowało |
Tryb rozkazujący
| ty | indukuj |
| my | indukujmy |
| wy | indukujcie |