Conjugation of dowlec
/ˈdɔv.lɛt͡s/to get somewhere with something by dragging it Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dowlec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dowlokłem |
| ty | dowlokłeś |
| on / ona / ono | dowlókł |
| my | dowlekliśmy |
| wy | dowlekliście |
| oni / one | dowlekli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dowlokłam |
| ty | dowlokłaś |
| on / ona / ono | dowlokła |
| my | dowlokłyśmy |
| wy | dowlokłyście |
| oni / one | dowlokły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dowlokło |
Czas przyszły
| ja | dowlokę |
| ty | dowleczesz |
| on / ona / ono | dowlecze |
| my | dowleczemy |
| wy | dowleczecie |
| oni / one | dowloką |
Tryb rozkazujący
| ty | dowlecz |
| my | dowleczmy |
| wy | dowleczcie |