Conjugation of dowodzić
/dɔˈvɔ.d͡ʑit͡ɕ/kierować i wydawać rozkazy jakiejś grupie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dowodzić |
Czas teraźniejszy
| ja | dowodzę |
| ty | dowodzisz |
| on / ona / ono | dowodzi |
| my | dowodzimy |
| wy | dowodzicie |
| oni / one | dowodzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dowodziłem |
| ty | dowodziłeś |
| on / ona / ono | dowodził |
| my | dowodziliśmy |
| wy | dowodziliście |
| oni / one | dowodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dowodziłam |
| ty | dowodziłaś |
| on / ona / ono | dowodziła |
| my | dowodziłyśmy |
| wy | dowodziłyście |
| oni / one | dowodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dowodziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dowodził |
| ty | będziesz dowodził |
| on / ona / ono | będzie dowodził |
| my | będziemy dowodzili |
| wy | będziecie dowodzili |
| oni / one | będą dowodzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dowodziła |
| ty | będziesz dowodziła |
| on / ona / ono | będzie dowodziła |
| my | będziemy dowodziły |
| wy | będziecie dowodziły |
| oni / one | będą dowodziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dowodziło |
Tryb rozkazujący
| ty | dowódź |
| my | dowódźmy |
| wy | dowódźcie |