Conjugation of doznać
ˈdɔ.znat͡ɕodczuć, poczuć, przeżyć coś, doświadczyć czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | doznać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doznałem |
| ty | doznałeś |
| on / ona / ono | doznał |
| my | doznaliśmy |
| wy | doznaliście |
| oni / one | doznali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doznałam |
| ty | doznałaś |
| on / ona / ono | doznała |
| my | doznałyśmy |
| wy | doznałyście |
| oni / one | doznały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doznało |
Czas przyszły
| ja | doznam |
| ty | doznasz |
| on / ona / ono | dozna |
| my | doznamy |
| wy | doznacie |
| oni / one | doznają |
Tryb rozkazujący
| ty | doznaj |
| my | doznajmy |
| wy | doznajcie |