HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dozwolić — definición

Conjugation of dozwolić

Regular CEFR B2
/dɔˈzvɔ.lit͡ɕ/

to allow, to permit, to consent to Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
dozwolić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dozwoliłem
ty dozwoliłeś
on / ona / ono dozwolił
my dozwoliliśmy
wy dozwoliliście
oni / one dozwolili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dozwoliłam
ty dozwoliłaś
on / ona / ono dozwoliła
my dozwoliłyśmy
wy dozwoliłyście
oni / one dozwoliły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dozwoliło
Czas przyszły
ja dozwolę
ty dozwolisz
on / ona / ono dozwoli
my dozwolimy
wy dozwolicie
oni / one dozwolą
Tryb rozkazujący
ty dozwól
my dozwólmy
wy dozwólcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary