HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dozwolić — definition

Conjugation of dozwolić

Regular CEFR B2
dɔˈzvɔ.lit͡ɕ

to allow, to permit, to consent to Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
dozwolić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dozwoliłem
ty dozwoliłeś
on / ona / ono dozwolił
my dozwoliliśmy
wy dozwoliliście
oni / one dozwolili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dozwoliłam
ty dozwoliłaś
on / ona / ono dozwoliła
my dozwoliłyśmy
wy dozwoliłyście
oni / one dozwoliły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dozwoliło
Czas przyszły
ja dozwolę
ty dozwolisz
on / ona / ono dozwoli
my dozwolimy
wy dozwolicie
oni / one dozwolą
Tryb rozkazujący
ty dozwól
my dozwólmy
wy dozwólcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary