Conjugation of dożywić
dɔˈʐɘ.vit͡ɕto feed all the way, to the end; to feed until death; to feed for some time Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dożywić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dożywiłem |
| ty | dożywiłeś |
| on / ona / ono | dożywił |
| my | dożywiliśmy |
| wy | dożywiliście |
| oni / one | dożywili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dożywiłam |
| ty | dożywiłaś |
| on / ona / ono | dożywiła |
| my | dożywiłyśmy |
| wy | dożywiłyście |
| oni / one | dożywiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dożywiło |
Czas przyszły
| ja | dożywię |
| ty | dożywisz |
| on / ona / ono | dożywi |
| my | dożywimy |
| wy | dożywicie |
| oni / one | dożywią |
Tryb rozkazujący
| ty | dożyw |
| my | dożywmy |
| wy | dożywcie |