Conjugation of dozbroić
/dɔˈzbrɔ.it͡ɕ/to arm up (to supply a factory with additional machinery and equipment) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dozbroić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dozbroiłem |
| ty | dozbroiłeś |
| on / ona / ono | dozbroił |
| my | dozbroiliśmy |
| wy | dozbroiliście |
| oni / one | dozbroili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dozbroiłam |
| ty | dozbroiłaś |
| on / ona / ono | dozbroiła |
| my | dozbroiłyśmy |
| wy | dozbroiłyście |
| oni / one | dozbroiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dozbroiło |
Czas przyszły
| ja | dozbroję |
| ty | dozbroisz |
| on / ona / ono | dozbroi |
| my | dozbroimy |
| wy | dozbroicie |
| oni / one | dozbroją |
Tryb rozkazujący
| ty | dozbrój |
| my | dozbrójmy |
| wy | dozbrójcie |