breekt op

Definities

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van opbreken
   form-of
2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van opbreken
   form-of
3. gebiedende wijs meervoud van opbreken
   form-of, obsolete

Voorbeelden

“Jij breekt op.”

“Hij breekt op.”

“Breekt op!”

ERK-niveau