HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succumbo — definición

Conjugation of succumbo

Regular CEFR B2
/[sʊkˈkʊm.boː]/

to surrender, to yield, to succumb Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succumbō
succumbis
is / ea / id succumbit
nōs succumbimus
vōs succumbitis
eī / eae / ea succumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego succumbēbam
succumbēbās
is / ea / id succumbēbat
nōs succumbēbāmus
vōs succumbēbātis
eī / eae / ea succumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego succumbam
succumbēs
is / ea / id succumbet
nōs succumbēmus
vōs succumbētis
eī / eae / ea succumbent
Indicātīvus perfectum
ego succubuī
succubuistī
is / ea / id succubuit
nōs succubuimus
vōs succubuistis
eī / eae / ea succubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succubueram
succubuerās
is / ea / id succubuerat
nōs succubuerāmus
vōs succubuerātis
eī / eae / ea succubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succubuerō
succubueris
is / ea / id succubuerit
nōs succubuerimus
vōs succubueritis
eī / eae / ea succubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego succumbam
succumbās
is / ea / id succumbat
nōs succumbāmus
vōs succumbātis
eī / eae / ea succumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succumberem
succumberēs
is / ea / id succumberet
nōs succumberēmus
vōs succumberētis
eī / eae / ea succumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego succubuerim
succubuerīs
is / ea / id succubuerit
nōs succubuerīmus
vōs succubuerītis
eī / eae / ea succubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succubuissem
succubuissēs
is / ea / id succubuisset
nōs succubuissēmus
vōs succubuissētis
eī / eae / ea succubuissent
Imperātīvus praesēns
succumbe
vōs succumbite
Imperātīvus futūrum
succumbitō
is / ea / id succumbitō
vōs succumbitōte
eī / eae / ea succumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
succumbere
Īnfīnītīvus perfectum
succubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
succubitūrum esse
Participium praesēns
succumbēns
Participium futūrum
succubitūrus
Gerundium (genitīvus)
succumbendī
Gerundium (datīvus)
succumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
succumbendum
Gerundium (ablātīvus)
succumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
succubitum
Supīnum (ablātīvus)
succubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succumbor
succumberis
is / ea / id succumbitur
nōs succumbimur
vōs succumbiminī
eī / eae / ea succumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego succumbēbar
succumbēbāris
is / ea / id succumbēbātur
nōs succumbēbāmur
vōs succumbēbāminī
eī / eae / ea succumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succumbar
succumbēris
is / ea / id succumbētur
nōs succumbēmur
vōs succumbēminī
eī / eae / ea succumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego succumbar
succumbāris
is / ea / id succumbātur
nōs succumbāmur
vōs succumbāminī
eī / eae / ea succumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succumberer
succumberēris
is / ea / id succumberētur
nōs succumberēmur
vōs succumberēminī
eī / eae / ea succumberentur
Imperātīvus praesēns
succumbere
vōs succumbiminī
Imperātīvus futūrum
succumbitor
is / ea / id succumbitor
eī / eae / ea succumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
succumbī
Īnfīnītīvus perfectum
succubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
succubitum īrī
Participium perfectum
succubitus
Participium futūrum
succumbendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary