HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succumbo — definition

Conjugation of succumbo

Regular CEFR B2
[sʊkˈkʊm.boː]

to surrender, to yield, to succumb Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succumbō
tū succumbis
is / ea / id succumbit
nōs succumbimus
vōs succumbitis
eī / eae / ea succumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego succumbēbam
tū succumbēbās
is / ea / id succumbēbat
nōs succumbēbāmus
vōs succumbēbātis
eī / eae / ea succumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego succumbam
tū succumbēs
is / ea / id succumbet
nōs succumbēmus
vōs succumbētis
eī / eae / ea succumbent
Indicātīvus perfectum
ego succubuī
tū succubuistī
is / ea / id succubuit
nōs succubuimus
vōs succubuistis
eī / eae / ea succubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succubueram
tū succubuerās
is / ea / id succubuerat
nōs succubuerāmus
vōs succubuerātis
eī / eae / ea succubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succubuerō
tū succubueris
is / ea / id succubuerit
nōs succubuerimus
vōs succubueritis
eī / eae / ea succubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego succumbam
tū succumbās
is / ea / id succumbat
nōs succumbāmus
vōs succumbātis
eī / eae / ea succumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succumberem
tū succumberēs
is / ea / id succumberet
nōs succumberēmus
vōs succumberētis
eī / eae / ea succumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego succubuerim
tū succubuerīs
is / ea / id succubuerit
nōs succubuerīmus
vōs succubuerītis
eī / eae / ea succubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succubuissem
tū succubuissēs
is / ea / id succubuisset
nōs succubuissēmus
vōs succubuissētis
eī / eae / ea succubuissent
Imperātīvus praesēns
tū succumbe
vōs succumbite
Imperātīvus futūrum
tū succumbitō
is / ea / id succumbitō
vōs succumbitōte
eī / eae / ea succumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— succumbere
Īnfīnītīvus perfectum
— succubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— succubitūrum esse
Participium praesēns
— succumbēns
Participium futūrum
— succubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— succumbendī
Gerundium (datīvus)
— succumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
— succumbendum
Gerundium (ablātīvus)
— succumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
— succubitum
Supīnum (ablātīvus)
— succubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succumbor
tū succumberis
is / ea / id succumbitur
nōs succumbimur
vōs succumbiminī
eī / eae / ea succumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego succumbēbar
tū succumbēbāris
is / ea / id succumbēbātur
nōs succumbēbāmur
vōs succumbēbāminī
eī / eae / ea succumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succumbar
tū succumbēris
is / ea / id succumbētur
nōs succumbēmur
vōs succumbēminī
eī / eae / ea succumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego succumbar
tū succumbāris
is / ea / id succumbātur
nōs succumbāmur
vōs succumbāminī
eī / eae / ea succumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succumberer
tū succumberēris
is / ea / id succumberētur
nōs succumberēmur
vōs succumberēminī
eī / eae / ea succumberentur
Imperātīvus praesēns
tū succumbere
vōs succumbiminī
Imperātīvus futūrum
tū succumbitor
is / ea / id succumbitor
eī / eae / ea succumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— succumbī
Īnfīnītīvus perfectum
— succubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— succubitum īrī
Participium perfectum
— succubitus
Participium futūrum
— succumbendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary