Conjugation of succurro
/[sʊkˈkʊr.roː]/to run to help, to run to the aid of, hasten to assist Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | succurrō |
| tū | succurris |
| is / ea / id | succurrit |
| nōs | succurrimus |
| vōs | succurritis |
| eī / eae / ea | succurrunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | succurrēbam |
| tū | succurrēbās |
| is / ea / id | succurrēbat |
| nōs | succurrēbāmus |
| vōs | succurrēbātis |
| eī / eae / ea | succurrēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | succurram |
| tū | succurrēs |
| is / ea / id | succurret |
| nōs | succurrēmus |
| vōs | succurrētis |
| eī / eae / ea | succurrent |
Indicātīvus perfectum
| ego | succurrī |
| tū | succurristī |
| is / ea / id | succurrit |
| nōs | succurrimus |
| vōs | succurristis |
| eī / eae / ea | succurrērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | succurreram |
| tū | succurrerās |
| is / ea / id | succurrerat |
| nōs | succurrerāmus |
| vōs | succurrerātis |
| eī / eae / ea | succurrerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | succurrerō |
| tū | succurreris |
| is / ea / id | succurrerit |
| nōs | succurrerimus |
| vōs | succurreritis |
| eī / eae / ea | succurrerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | succurram |
| tū | succurrās |
| is / ea / id | succurrat |
| nōs | succurrāmus |
| vōs | succurrātis |
| eī / eae / ea | succurrant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | succurrerem |
| tū | succurrerēs |
| is / ea / id | succurreret |
| nōs | succurrerēmus |
| vōs | succurrerētis |
| eī / eae / ea | succurrerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | succurrerim |
| tū | succurrerīs |
| is / ea / id | succurrerit |
| nōs | succurrerīmus |
| vōs | succurrerītis |
| eī / eae / ea | succurrerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | succurrissem |
| tū | succurrissēs |
| is / ea / id | succurrisset |
| nōs | succurrissēmus |
| vōs | succurrissētis |
| eī / eae / ea | succurrissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | succurre |
| vōs | succurrite |
Imperātīvus futūrum
| tū | succurritō |
| is / ea / id | succurritō |
| vōs | succurritōte |
| eī / eae / ea | succurruntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | succurrere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | succurrisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | succursūrum esse |
Participium praesēns
| — | succurrēns |
Participium futūrum
| — | succursūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | succurrendī |
Gerundium (datīvus)
| — | succurrendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | succurrendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | succurrendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | succursum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | succursū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | succurror |
| tū | succurreris |
| is / ea / id | succurritur |
| nōs | succurrimur |
| vōs | succurriminī |
| eī / eae / ea | succurruntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | succurrēbar |
| tū | succurrēbāris |
| is / ea / id | succurrēbātur |
| nōs | succurrēbāmur |
| vōs | succurrēbāminī |
| eī / eae / ea | succurrēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | succurrar |
| tū | succurrēris |
| is / ea / id | succurrētur |
| nōs | succurrēmur |
| vōs | succurrēminī |
| eī / eae / ea | succurrentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | succurrar |
| tū | succurrāris |
| is / ea / id | succurrātur |
| nōs | succurrāmur |
| vōs | succurrāminī |
| eī / eae / ea | succurrantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | succurrerer |
| tū | succurrerēris |
| is / ea / id | succurrerētur |
| nōs | succurrerēmur |
| vōs | succurrerēminī |
| eī / eae / ea | succurrerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | succurrere |
| vōs | succurriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | succurritor |
| is / ea / id | succurritor |
| eī / eae / ea | succurruntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | succurrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | succursum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | succursum īrī |
Participium perfectum
| — | succursus |
Participium futūrum
| — | succurrendus |