HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succutio — definition

Conjugation of succutio

Regular CEFR B2
[sʊkˈkʊ.ti.oː]

to fling up from below, fling aloft, toss up Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succutiō
tū succutis
is / ea / id succutit
nōs succutimus
vōs succutitis
eī / eae / ea succutiunt
Indicātīvus imperfectum
ego succutiēbam
tū succutiēbās
is / ea / id succutiēbat
nōs succutiēbāmus
vōs succutiēbātis
eī / eae / ea succutiēbant
Indicātīvus futūrum
ego succutiam
tū succutiēs
is / ea / id succutiet
nōs succutiēmus
vōs succutiētis
eī / eae / ea succutient
Indicātīvus perfectum
ego succussī
tū succussistī
is / ea / id succussit
nōs succussimus
vōs succussistis
eī / eae / ea succussērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succusseram
tū succusserās
is / ea / id succusserat
nōs succusserāmus
vōs succusserātis
eī / eae / ea succusserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succusserō
tū succusseris
is / ea / id succusserit
nōs succusserimus
vōs succusseritis
eī / eae / ea succusserint
Coniūnctīvus praesēns
ego succutiam
tū succutiās
is / ea / id succutiat
nōs succutiāmus
vōs succutiātis
eī / eae / ea succutiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succuterem
tū succuterēs
is / ea / id succuteret
nōs succuterēmus
vōs succuterētis
eī / eae / ea succuterent
Coniūnctīvus perfectum
ego succusserim
tū succusserīs
is / ea / id succusserit
nōs succusserīmus
vōs succusserītis
eī / eae / ea succusserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succussissem
tū succussissēs
is / ea / id succussisset
nōs succussissēmus
vōs succussissētis
eī / eae / ea succussissent
Imperātīvus praesēns
tū succute
vōs succutite
Imperātīvus futūrum
tū succutitō
is / ea / id succutitō
vōs succutitōte
eī / eae / ea succutiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— succutere
Īnfīnītīvus perfectum
— succussisse
Īnfīnītīvus futūrum
— succussūrum esse
Participium praesēns
— succutiēns
Participium futūrum
— succussūrus
Gerundium (genitīvus)
— succutiendī
Gerundium (datīvus)
— succutiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— succutiendum
Gerundium (ablātīvus)
— succutiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— succussum
Supīnum (ablātīvus)
— succussū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succutior
tū succuteris
is / ea / id succutitur
nōs succutimur
vōs succutiminī
eī / eae / ea succutiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego succutiēbar
tū succutiēbāris
is / ea / id succutiēbātur
nōs succutiēbāmur
vōs succutiēbāminī
eī / eae / ea succutiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succutiar
tū succutiēris
is / ea / id succutiētur
nōs succutiēmur
vōs succutiēminī
eī / eae / ea succutientur
Coniūnctīvus praesēns
ego succutiar
tū succutiāris
is / ea / id succutiātur
nōs succutiāmur
vōs succutiāminī
eī / eae / ea succutiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succuterer
tū succuterēris
is / ea / id succuterētur
nōs succuterēmur
vōs succuterēminī
eī / eae / ea succuterentur
Imperātīvus praesēns
tū succutere
vōs succutiminī
Imperātīvus futūrum
tū succutitor
is / ea / id succutitor
eī / eae / ea succutiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— succutī
Īnfīnītīvus perfectum
— succussum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— succussum īrī
Participium perfectum
— succussus
Participium futūrum
— succutiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary