HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succutio — definición

Conjugation of succutio

Regular CEFR B2
/[sʊkˈkʊ.ti.oː]/

to fling up from below, fling aloft, toss up Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succutiō
succutis
is / ea / id succutit
nōs succutimus
vōs succutitis
eī / eae / ea succutiunt
Indicātīvus imperfectum
ego succutiēbam
succutiēbās
is / ea / id succutiēbat
nōs succutiēbāmus
vōs succutiēbātis
eī / eae / ea succutiēbant
Indicātīvus futūrum
ego succutiam
succutiēs
is / ea / id succutiet
nōs succutiēmus
vōs succutiētis
eī / eae / ea succutient
Indicātīvus perfectum
ego succussī
succussistī
is / ea / id succussit
nōs succussimus
vōs succussistis
eī / eae / ea succussērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succusseram
succusserās
is / ea / id succusserat
nōs succusserāmus
vōs succusserātis
eī / eae / ea succusserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succusserō
succusseris
is / ea / id succusserit
nōs succusserimus
vōs succusseritis
eī / eae / ea succusserint
Coniūnctīvus praesēns
ego succutiam
succutiās
is / ea / id succutiat
nōs succutiāmus
vōs succutiātis
eī / eae / ea succutiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succuterem
succuterēs
is / ea / id succuteret
nōs succuterēmus
vōs succuterētis
eī / eae / ea succuterent
Coniūnctīvus perfectum
ego succusserim
succusserīs
is / ea / id succusserit
nōs succusserīmus
vōs succusserītis
eī / eae / ea succusserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succussissem
succussissēs
is / ea / id succussisset
nōs succussissēmus
vōs succussissētis
eī / eae / ea succussissent
Imperātīvus praesēns
succute
vōs succutite
Imperātīvus futūrum
succutitō
is / ea / id succutitō
vōs succutitōte
eī / eae / ea succutiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
succutere
Īnfīnītīvus perfectum
succussisse
Īnfīnītīvus futūrum
succussūrum esse
Participium praesēns
succutiēns
Participium futūrum
succussūrus
Gerundium (genitīvus)
succutiendī
Gerundium (datīvus)
succutiendō
Gerundium (accūsātīvus)
succutiendum
Gerundium (ablātīvus)
succutiendō
Supīnum (accūsātīvus)
succussum
Supīnum (ablātīvus)
succussū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succutior
succuteris
is / ea / id succutitur
nōs succutimur
vōs succutiminī
eī / eae / ea succutiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego succutiēbar
succutiēbāris
is / ea / id succutiēbātur
nōs succutiēbāmur
vōs succutiēbāminī
eī / eae / ea succutiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succutiar
succutiēris
is / ea / id succutiētur
nōs succutiēmur
vōs succutiēminī
eī / eae / ea succutientur
Coniūnctīvus praesēns
ego succutiar
succutiāris
is / ea / id succutiātur
nōs succutiāmur
vōs succutiāminī
eī / eae / ea succutiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succuterer
succuterēris
is / ea / id succuterētur
nōs succuterēmur
vōs succuterēminī
eī / eae / ea succuterentur
Imperātīvus praesēns
succutere
vōs succutiminī
Imperātīvus futūrum
succutitor
is / ea / id succutitor
eī / eae / ea succutiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
succutī
Īnfīnītīvus perfectum
succussum esse
Īnfīnītīvus futūrum
succussum īrī
Participium perfectum
succussus
Participium futūrum
succutiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary