HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← spolio — definición

Conjugation of spolio

Regular CEFR B1
/[ˈspɔ.li.oː]/

to strip, deprive or rob of covering or clothing, uncover, bare, unclothe Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego spoliō
spoliās
is / ea / id spoliat
nōs spoliāmus
vōs spoliātis
eī / eae / ea spoliant
Indicātīvus imperfectum
ego spoliābam
spoliābās
is / ea / id spoliābat
nōs spoliābāmus
vōs spoliābātis
eī / eae / ea spoliābant
Indicātīvus futūrum
ego spoliābō
spoliābis
is / ea / id spoliābit
nōs spoliābimus
vōs spoliābitis
eī / eae / ea spoliābunt
Indicātīvus perfectum
ego spoliāvī
spoliāvistī
is / ea / id spoliāvit
nōs spoliāvimus
vōs spoliāvistis
eī / eae / ea spoliāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego spoliāveram
spoliāverās
is / ea / id spoliāverat
nōs spoliāverāmus
vōs spoliāverātis
eī / eae / ea spoliāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego spoliāverō
spoliāveris
is / ea / id spoliāverit
nōs spoliāverimus
vōs spoliāveritis
eī / eae / ea spoliāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego spoliem
spoliēs
is / ea / id spoliet
nōs spoliēmus
vōs spoliētis
eī / eae / ea spolient
Coniūnctīvus imperfectum
ego spoliārem
spoliārēs
is / ea / id spoliāret
nōs spoliārēmus
vōs spoliārētis
eī / eae / ea spoliārent
Coniūnctīvus perfectum
ego spoliāverim
spoliāverīs
is / ea / id spoliāverit
nōs spoliāverīmus
vōs spoliāverītis
eī / eae / ea spoliāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego spoliāvissem
spoliāvissēs
is / ea / id spoliāvisset
nōs spoliāvissēmus
vōs spoliāvissētis
eī / eae / ea spoliāvissent
Imperātīvus praesēns
spoliā
vōs spoliāte
Imperātīvus futūrum
spoliātō
is / ea / id spoliātō
vōs spoliātōte
eī / eae / ea spoliantō
Īnfīnītīvus praesēns
spoliāre
Īnfīnītīvus perfectum
spoliāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
spoliātūrum esse
Participium praesēns
spoliāns
Participium futūrum
spoliātūrus
Gerundium (genitīvus)
spoliandī
Gerundium (datīvus)
spoliandō
Gerundium (accūsātīvus)
spoliandum
Gerundium (ablātīvus)
spoliandō
Supīnum (accūsātīvus)
spoliātum
Supīnum (ablātīvus)
spoliātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego spolior
spoliāris
is / ea / id spoliātur
nōs spoliāmur
vōs spoliāminī
eī / eae / ea spoliantur
Indicātīvus imperfectum
ego spoliābar
spoliābāris
is / ea / id spoliābātur
nōs spoliābāmur
vōs spoliābāminī
eī / eae / ea spoliābantur
Indicātīvus futūrum
ego spoliābor
spoliāberis
is / ea / id spoliābitur
nōs spoliābimur
vōs spoliābiminī
eī / eae / ea spoliābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego spolier
spoliēris
is / ea / id spoliētur
nōs spoliēmur
vōs spoliēminī
eī / eae / ea spolientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego spoliārer
spoliārēris
is / ea / id spoliārētur
nōs spoliārēmur
vōs spoliārēminī
eī / eae / ea spoliārentur
Imperātīvus praesēns
spoliāre
vōs spoliāminī
Imperātīvus futūrum
spoliātor
is / ea / id spoliātor
eī / eae / ea spoliantor
Īnfīnītīvus praesēns
spoliārī
Īnfīnītīvus perfectum
spoliātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
spoliātum īrī
Participium perfectum
spoliātus
Participium futūrum
spoliandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary