HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sputo — definición

Conjugation of sputo

Regular CEFR B1
/[ˈspuː.toː]/

to spit, to spit out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego spūtō
spūtās
is / ea / id spūtat
nōs spūtāmus
vōs spūtātis
eī / eae / ea spūtant
Indicātīvus imperfectum
ego spūtābam
spūtābās
is / ea / id spūtābat
nōs spūtābāmus
vōs spūtābātis
eī / eae / ea spūtābant
Indicātīvus futūrum
ego spūtābō
spūtābis
is / ea / id spūtābit
nōs spūtābimus
vōs spūtābitis
eī / eae / ea spūtābunt
Indicātīvus perfectum
ego spūtāvī
spūtāvistī
is / ea / id spūtāvit
nōs spūtāvimus
vōs spūtāvistis
eī / eae / ea spūtāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego spūtāveram
spūtāverās
is / ea / id spūtāverat
nōs spūtāverāmus
vōs spūtāverātis
eī / eae / ea spūtāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego spūtāverō
spūtāveris
is / ea / id spūtāverit
nōs spūtāverimus
vōs spūtāveritis
eī / eae / ea spūtāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego spūtem
spūtēs
is / ea / id spūtet
nōs spūtēmus
vōs spūtētis
eī / eae / ea spūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego spūtārem
spūtārēs
is / ea / id spūtāret
nōs spūtārēmus
vōs spūtārētis
eī / eae / ea spūtārent
Coniūnctīvus perfectum
ego spūtāverim
spūtāverīs
is / ea / id spūtāverit
nōs spūtāverīmus
vōs spūtāverītis
eī / eae / ea spūtāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego spūtāvissem
spūtāvissēs
is / ea / id spūtāvisset
nōs spūtāvissēmus
vōs spūtāvissētis
eī / eae / ea spūtāvissent
Imperātīvus praesēns
spūtā
vōs spūtāte
Imperātīvus futūrum
spūtātō
is / ea / id spūtātō
vōs spūtātōte
eī / eae / ea spūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
spūtāre
Īnfīnītīvus perfectum
spūtāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
spūtātūrum esse
Participium praesēns
spūtāns
Participium futūrum
spūtātūrus
Gerundium (genitīvus)
spūtandī
Gerundium (datīvus)
spūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
spūtandum
Gerundium (ablātīvus)
spūtandō
Supīnum (accūsātīvus)
spūtātum
Supīnum (ablātīvus)
spūtātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego spūtor
spūtāris
is / ea / id spūtātur
nōs spūtāmur
vōs spūtāminī
eī / eae / ea spūtantur
Indicātīvus imperfectum
ego spūtābar
spūtābāris
is / ea / id spūtābātur
nōs spūtābāmur
vōs spūtābāminī
eī / eae / ea spūtābantur
Indicātīvus futūrum
ego spūtābor
spūtāberis
is / ea / id spūtābitur
nōs spūtābimur
vōs spūtābiminī
eī / eae / ea spūtābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego spūter
spūtēris
is / ea / id spūtētur
nōs spūtēmur
vōs spūtēminī
eī / eae / ea spūtentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego spūtārer
spūtārēris
is / ea / id spūtārētur
nōs spūtārēmur
vōs spūtārēminī
eī / eae / ea spūtārentur
Imperātīvus praesēns
spūtāre
vōs spūtāminī
Imperātīvus futūrum
spūtātor
is / ea / id spūtātor
eī / eae / ea spūtantor
Īnfīnītīvus praesēns
spūtārī
Īnfīnītīvus perfectum
spūtātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
spūtātum īrī
Participium perfectum
spūtātus
Participium futūrum
spūtandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary