HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sponso — definition

Conjugation of sponso

Regular CEFR B1
[ˈspõː.soː]

first-person singular sigmatic future active indicative of spondeō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego spōnsō
tū spōnsās
is / ea / id spōnsat
nōs spōnsāmus
vōs spōnsātis
eī / eae / ea spōnsant
Indicātīvus imperfectum
ego spōnsābam
tū spōnsābās
is / ea / id spōnsābat
nōs spōnsābāmus
vōs spōnsābātis
eī / eae / ea spōnsābant
Indicātīvus futūrum
ego spōnsābō
tū spōnsābis
is / ea / id spōnsābit
nōs spōnsābimus
vōs spōnsābitis
eī / eae / ea spōnsābunt
Indicātīvus perfectum
ego spōnsāvī
tū spōnsāvistī
is / ea / id spōnsāvit
nōs spōnsāvimus
vōs spōnsāvistis
eī / eae / ea spōnsāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego spōnsāveram
tū spōnsāverās
is / ea / id spōnsāverat
nōs spōnsāverāmus
vōs spōnsāverātis
eī / eae / ea spōnsāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego spōnsāverō
tū spōnsāveris
is / ea / id spōnsāverit
nōs spōnsāverimus
vōs spōnsāveritis
eī / eae / ea spōnsāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego spōnsem
tū spōnsēs
is / ea / id spōnset
nōs spōnsēmus
vōs spōnsētis
eī / eae / ea spōnsent
Coniūnctīvus imperfectum
ego spōnsārem
tū spōnsārēs
is / ea / id spōnsāret
nōs spōnsārēmus
vōs spōnsārētis
eī / eae / ea spōnsārent
Coniūnctīvus perfectum
ego spōnsāverim
tū spōnsāverīs
is / ea / id spōnsāverit
nōs spōnsāverīmus
vōs spōnsāverītis
eī / eae / ea spōnsāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego spōnsāvissem
tū spōnsāvissēs
is / ea / id spōnsāvisset
nōs spōnsāvissēmus
vōs spōnsāvissētis
eī / eae / ea spōnsāvissent
Imperātīvus praesēns
tū spōnsā
vōs spōnsāte
Imperātīvus futūrum
tū spōnsātō
is / ea / id spōnsātō
vōs spōnsātōte
eī / eae / ea spōnsantō
Īnfīnītīvus praesēns
— spōnsāre
Īnfīnītīvus perfectum
— spōnsāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— spōnsātūrum esse
Participium praesēns
— spōnsāns
Participium futūrum
— spōnsātūrus
Gerundium (genitīvus)
— spōnsandī
Gerundium (datīvus)
— spōnsandō
Gerundium (accūsātīvus)
— spōnsandum
Gerundium (ablātīvus)
— spōnsandō
Supīnum (accūsātīvus)
— spōnsātum
Supīnum (ablātīvus)
— spōnsātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego spōnsor
tū spōnsāris
is / ea / id spōnsātur
nōs spōnsāmur
vōs spōnsāminī
eī / eae / ea spōnsantur
Indicātīvus imperfectum
ego spōnsābar
tū spōnsābāris
is / ea / id spōnsābātur
nōs spōnsābāmur
vōs spōnsābāminī
eī / eae / ea spōnsābantur
Indicātīvus futūrum
ego spōnsābor
tū spōnsāberis
is / ea / id spōnsābitur
nōs spōnsābimur
vōs spōnsābiminī
eī / eae / ea spōnsābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego spōnser
tū spōnsēris
is / ea / id spōnsētur
nōs spōnsēmur
vōs spōnsēminī
eī / eae / ea spōnsentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego spōnsārer
tū spōnsārēris
is / ea / id spōnsārētur
nōs spōnsārēmur
vōs spōnsārēminī
eī / eae / ea spōnsārentur
Imperātīvus praesēns
tū spōnsāre
vōs spōnsāminī
Imperātīvus futūrum
tū spōnsātor
is / ea / id spōnsātor
eī / eae / ea spōnsantor
Īnfīnītīvus praesēns
— spōnsārī
Īnfīnītīvus perfectum
— spōnsātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— spōnsātum īrī
Participium perfectum
— spōnsātus
Participium futūrum
— spōnsandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary