HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← spurco — definition

Conjugation of spurco

Regular CEFR B1
[ˈspʊr.koː]

Equivalent to 'soil': A mixture of mineral particles and organic material, used to support plant growth. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego spurcō
tū spurcās
is / ea / id spurcat
nōs spurcāmus
vōs spurcātis
eī / eae / ea spurcant
Indicātīvus imperfectum
ego spurcābam
tū spurcābās
is / ea / id spurcābat
nōs spurcābāmus
vōs spurcābātis
eī / eae / ea spurcābant
Indicātīvus futūrum
ego spurcābō
tū spurcābis
is / ea / id spurcābit
nōs spurcābimus
vōs spurcābitis
eī / eae / ea spurcābunt
Indicātīvus perfectum
ego spurcāvī
tū spurcāvistī
is / ea / id spurcāvit
nōs spurcāvimus
vōs spurcāvistis
eī / eae / ea spurcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego spurcāveram
tū spurcāverās
is / ea / id spurcāverat
nōs spurcāverāmus
vōs spurcāverātis
eī / eae / ea spurcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego spurcāverō
tū spurcāveris
is / ea / id spurcāverit
nōs spurcāverimus
vōs spurcāveritis
eī / eae / ea spurcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego spurcem
tū spurcēs
is / ea / id spurcet
nōs spurcēmus
vōs spurcētis
eī / eae / ea spurcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego spurcārem
tū spurcārēs
is / ea / id spurcāret
nōs spurcārēmus
vōs spurcārētis
eī / eae / ea spurcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego spurcāverim
tū spurcāverīs
is / ea / id spurcāverit
nōs spurcāverīmus
vōs spurcāverītis
eī / eae / ea spurcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego spurcāvissem
tū spurcāvissēs
is / ea / id spurcāvisset
nōs spurcāvissēmus
vōs spurcāvissētis
eī / eae / ea spurcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū spurcā
vōs spurcāte
Imperātīvus futūrum
tū spurcātō
is / ea / id spurcātō
vōs spurcātōte
eī / eae / ea spurcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— spurcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— spurcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— spurcātūrum esse
Participium praesēns
— spurcāns
Participium futūrum
— spurcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— spurcandī
Gerundium (datīvus)
— spurcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— spurcandum
Gerundium (ablātīvus)
— spurcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— spurcātum
Supīnum (ablātīvus)
— spurcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego spurcor
tū spurcāris
is / ea / id spurcātur
nōs spurcāmur
vōs spurcāminī
eī / eae / ea spurcantur
Indicātīvus imperfectum
ego spurcābar
tū spurcābāris
is / ea / id spurcābātur
nōs spurcābāmur
vōs spurcābāminī
eī / eae / ea spurcābantur
Indicātīvus futūrum
ego spurcābor
tū spurcāberis
is / ea / id spurcābitur
nōs spurcābimur
vōs spurcābiminī
eī / eae / ea spurcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego spurcer
tū spurcēris
is / ea / id spurcētur
nōs spurcēmur
vōs spurcēminī
eī / eae / ea spurcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego spurcārer
tū spurcārēris
is / ea / id spurcārētur
nōs spurcārēmur
vōs spurcārēminī
eī / eae / ea spurcārentur
Imperātīvus praesēns
tū spurcāre
vōs spurcāminī
Imperātīvus futūrum
tū spurcātor
is / ea / id spurcātor
eī / eae / ea spurcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— spurcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— spurcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— spurcātum īrī
Participium perfectum
— spurcātus
Participium futūrum
— spurcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary