HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← procumbo — definición

Conjugation of procumbo

Regular CEFR B2
/[proːˈkʊm.boː]/

to prostrate (oneself) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcumbō
prōcumbis
is / ea / id prōcumbit
nōs prōcumbimus
vōs prōcumbitis
eī / eae / ea prōcumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōcumbēbam
prōcumbēbās
is / ea / id prōcumbēbat
nōs prōcumbēbāmus
vōs prōcumbēbātis
eī / eae / ea prōcumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōcumbam
prōcumbēs
is / ea / id prōcumbet
nōs prōcumbēmus
vōs prōcumbētis
eī / eae / ea prōcumbent
Indicātīvus perfectum
ego prōcubuī
prōcubuistī
is / ea / id prōcubuit
nōs prōcubuimus
vōs prōcubuistis
eī / eae / ea prōcubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōcubueram
prōcubuerās
is / ea / id prōcubuerat
nōs prōcubuerāmus
vōs prōcubuerātis
eī / eae / ea prōcubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōcubuerō
prōcubueris
is / ea / id prōcubuerit
nōs prōcubuerimus
vōs prōcubueritis
eī / eae / ea prōcubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcumbam
prōcumbās
is / ea / id prōcumbat
nōs prōcumbāmus
vōs prōcumbātis
eī / eae / ea prōcumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcumberem
prōcumberēs
is / ea / id prōcumberet
nōs prōcumberēmus
vōs prōcumberētis
eī / eae / ea prōcumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōcubuerim
prōcubuerīs
is / ea / id prōcubuerit
nōs prōcubuerīmus
vōs prōcubuerītis
eī / eae / ea prōcubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōcubuissem
prōcubuissēs
is / ea / id prōcubuisset
nōs prōcubuissēmus
vōs prōcubuissētis
eī / eae / ea prōcubuissent
Imperātīvus praesēns
prōcumbe
vōs prōcumbite
Imperātīvus futūrum
prōcumbitō
is / ea / id prōcumbitō
vōs prōcumbitōte
eī / eae / ea prōcumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
prōcumbere
Īnfīnītīvus perfectum
prōcubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōcubitūrum esse
Participium praesēns
prōcumbēns
Participium futūrum
prōcubitūrus
Gerundium (genitīvus)
prōcumbendī
Gerundium (datīvus)
prōcumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
prōcumbendum
Gerundium (ablātīvus)
prōcumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
prōcubitum
Supīnum (ablātīvus)
prōcubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcumbor
prōcumberis
is / ea / id prōcumbitur
nōs prōcumbimur
vōs prōcumbiminī
eī / eae / ea prōcumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōcumbēbar
prōcumbēbāris
is / ea / id prōcumbēbātur
nōs prōcumbēbāmur
vōs prōcumbēbāminī
eī / eae / ea prōcumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōcumbar
prōcumbēris
is / ea / id prōcumbētur
nōs prōcumbēmur
vōs prōcumbēminī
eī / eae / ea prōcumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcumbar
prōcumbāris
is / ea / id prōcumbātur
nōs prōcumbāmur
vōs prōcumbāminī
eī / eae / ea prōcumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcumberer
prōcumberēris
is / ea / id prōcumberētur
nōs prōcumberēmur
vōs prōcumberēminī
eī / eae / ea prōcumberentur
Imperātīvus praesēns
prōcumbere
vōs prōcumbiminī
Imperātīvus futūrum
prōcumbitor
is / ea / id prōcumbitor
eī / eae / ea prōcumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
prōcumbī
Īnfīnītīvus perfectum
prōcubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōcubitum īrī
Participium perfectum
prōcubitus
Participium futūrum
prōcumbendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary