Conjugation of prodeico
Old Latin form of prodīcō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | prodeicō |
| tū | prodeicis |
| is / ea / id | prodeicit |
| nōs | prodeicimus |
| vōs | prodeicitis |
| eī / eae / ea | prodeicunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | prodeicēbam |
| tū | prodeicēbās |
| is / ea / id | prodeicēbat |
| nōs | prodeicēbāmus |
| vōs | prodeicēbātis |
| eī / eae / ea | prodeicēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | prodeicam |
| tū | prodeicēs |
| is / ea / id | prodeicet |
| nōs | prodeicēmus |
| vōs | prodeicētis |
| eī / eae / ea | prodeicent |
Indicātīvus perfectum
| ego | prodeixī |
| tū | prodeixistī |
| is / ea / id | prodeixit |
| nōs | prodeiximus |
| vōs | prodeixistis |
| eī / eae / ea | prodeixērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | prodeixeram |
| tū | prodeixerās |
| is / ea / id | prodeixerat |
| nōs | prodeixerāmus |
| vōs | prodeixerātis |
| eī / eae / ea | prodeixerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | prodeixerō |
| tū | prodeixeris |
| is / ea / id | prodeixerit |
| nōs | prodeixerimus |
| vōs | prodeixeritis |
| eī / eae / ea | prodeixerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | prodeicam |
| tū | prodeicās |
| is / ea / id | prodeicat |
| nōs | prodeicāmus |
| vōs | prodeicātis |
| eī / eae / ea | prodeicant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | prodeicerem |
| tū | prodeicerēs |
| is / ea / id | prodeiceret |
| nōs | prodeicerēmus |
| vōs | prodeicerētis |
| eī / eae / ea | prodeicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | prodeixerim |
| tū | prodeixerīs |
| is / ea / id | prodeixerit |
| nōs | prodeixerīmus |
| vōs | prodeixerītis |
| eī / eae / ea | prodeixerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | prodeixissem |
| tū | prodeixissēs |
| is / ea / id | prodeixisset |
| nōs | prodeixissēmus |
| vōs | prodeixissētis |
| eī / eae / ea | prodeixissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | prodeice |
| vōs | prodeicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | prodeicitō |
| is / ea / id | prodeicitō |
| vōs | prodeicitōte |
| eī / eae / ea | prodeicuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | prodeicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | prodeixisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | prodictūrum esse |
Participium praesēns
| — | prodeicēns |
Participium futūrum
| — | prodictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | prodeicendī |
Gerundium (datīvus)
| — | prodeicendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | prodeicendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | prodeicendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | prodictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | prodictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | prodeicor |
| tū | prodeiceris |
| is / ea / id | prodeicitur |
| nōs | prodeicimur |
| vōs | prodeiciminī |
| eī / eae / ea | prodeicuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | prodeicēbar |
| tū | prodeicēbāris |
| is / ea / id | prodeicēbātur |
| nōs | prodeicēbāmur |
| vōs | prodeicēbāminī |
| eī / eae / ea | prodeicēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | prodeicar |
| tū | prodeicēris |
| is / ea / id | prodeicētur |
| nōs | prodeicēmur |
| vōs | prodeicēminī |
| eī / eae / ea | prodeicentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | prodeicar |
| tū | prodeicāris |
| is / ea / id | prodeicātur |
| nōs | prodeicāmur |
| vōs | prodeicāminī |
| eī / eae / ea | prodeicantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | prodeicerer |
| tū | prodeicerēris |
| is / ea / id | prodeicerētur |
| nōs | prodeicerēmur |
| vōs | prodeicerēminī |
| eī / eae / ea | prodeicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | prodeicere |
| vōs | prodeiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | prodeicitor |
| is / ea / id | prodeicitor |
| eī / eae / ea | prodeicuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | prodeicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | prodictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | prodictum īrī |
Participium perfectum
| — | prodictus |
Participium futūrum
| — | prodeicendus |