Conjugation of prodoceo
/[proːˈdɔ.ke.oː]/to teach or induct before; show by teaching, inculcate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | prōdoceō |
| tū | prōdocēs |
| is / ea / id | prōdocet |
| nōs | prōdocēmus |
| vōs | prōdocētis |
| eī / eae / ea | prōdocent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | prōdocēbam |
| tū | prōdocēbās |
| is / ea / id | prōdocēbat |
| nōs | prōdocēbāmus |
| vōs | prōdocēbātis |
| eī / eae / ea | prōdocēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | prōdocēbō |
| tū | prōdocēbis |
| is / ea / id | prōdocēbit |
| nōs | prōdocēbimus |
| vōs | prōdocēbitis |
| eī / eae / ea | prōdocēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | prōdocuī |
| tū | prōdocuistī |
| is / ea / id | prōdocuit |
| nōs | prōdocuimus |
| vōs | prōdocuistis |
| eī / eae / ea | prōdocuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | prōdocueram |
| tū | prōdocuerās |
| is / ea / id | prōdocuerat |
| nōs | prōdocuerāmus |
| vōs | prōdocuerātis |
| eī / eae / ea | prōdocuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | prōdocuerō |
| tū | prōdocueris |
| is / ea / id | prōdocuerit |
| nōs | prōdocuerimus |
| vōs | prōdocueritis |
| eī / eae / ea | prōdocuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | prōdoceam |
| tū | prōdoceās |
| is / ea / id | prōdoceat |
| nōs | prōdoceāmus |
| vōs | prōdoceātis |
| eī / eae / ea | prōdoceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | prōdocērem |
| tū | prōdocērēs |
| is / ea / id | prōdocēret |
| nōs | prōdocērēmus |
| vōs | prōdocērētis |
| eī / eae / ea | prōdocērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | prōdocuerim |
| tū | prōdocuerīs |
| is / ea / id | prōdocuerit |
| nōs | prōdocuerīmus |
| vōs | prōdocuerītis |
| eī / eae / ea | prōdocuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | prōdocuissem |
| tū | prōdocuissēs |
| is / ea / id | prōdocuisset |
| nōs | prōdocuissēmus |
| vōs | prōdocuissētis |
| eī / eae / ea | prōdocuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | prōdocē |
| vōs | prōdocēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | prōdocētō |
| is / ea / id | prōdocētō |
| vōs | prōdocētōte |
| eī / eae / ea | prōdocentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | prōdocēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | prōdocuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | prōdoctūrum esse |
Participium praesēns
| — | prōdocēns |
Participium futūrum
| — | prōdoctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | prōdocendī |
Gerundium (datīvus)
| — | prōdocendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | prōdocendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | prōdocendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | prōdoctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | prōdoctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | prōdoceor |
| tū | prōdocēris |
| is / ea / id | prōdocētur |
| nōs | prōdocēmur |
| vōs | prōdocēminī |
| eī / eae / ea | prōdocentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | prōdocēbar |
| tū | prōdocēbāris |
| is / ea / id | prōdocēbātur |
| nōs | prōdocēbāmur |
| vōs | prōdocēbāminī |
| eī / eae / ea | prōdocēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | prōdocēbor |
| tū | prōdocēberis |
| is / ea / id | prōdocēbitur |
| nōs | prōdocēbimur |
| vōs | prōdocēbiminī |
| eī / eae / ea | prōdocēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | prōdocear |
| tū | prōdoceāris |
| is / ea / id | prōdoceātur |
| nōs | prōdoceāmur |
| vōs | prōdoceāminī |
| eī / eae / ea | prōdoceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | prōdocērer |
| tū | prōdocērēris |
| is / ea / id | prōdocērētur |
| nōs | prōdocērēmur |
| vōs | prōdocērēminī |
| eī / eae / ea | prōdocērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | prōdocēre |
| vōs | prōdocēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | prōdocētor |
| is / ea / id | prōdocētor |
| eī / eae / ea | prōdocentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | prōdocērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | prōdoctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | prōdoctum īrī |
Participium perfectum
| — | prōdoctus |
Participium futūrum
| — | prōdocendus |