HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← procurro — definición

Conjugation of procurro

Regular CEFR B2
/[proːˈkʊr.roː]/

to run or rush forwards Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcurrō
prōcurris
is / ea / id prōcurrit
nōs prōcurrimus
vōs prōcurritis
eī / eae / ea prōcurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōcurrēbam
prōcurrēbās
is / ea / id prōcurrēbat
nōs prōcurrēbāmus
vōs prōcurrēbātis
eī / eae / ea prōcurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōcurram
prōcurrēs
is / ea / id prōcurret
nōs prōcurrēmus
vōs prōcurrētis
eī / eae / ea prōcurrent
Indicātīvus perfectum
ego prōcucurrī
prōcucurristī
is / ea / id prōcucurrit
nōs prōcucurrimus
vōs prōcucurristis
eī / eae / ea prōcucurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōcucurreram
prōcucurrerās
is / ea / id prōcucurrerat
nōs prōcucurrerāmus
vōs prōcucurrerātis
eī / eae / ea prōcucurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōcucurrerō
prōcucurreris
is / ea / id prōcucurrerit
nōs prōcucurrerimus
vōs prōcucurreritis
eī / eae / ea prōcucurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcurram
prōcurrās
is / ea / id prōcurrat
nōs prōcurrāmus
vōs prōcurrātis
eī / eae / ea prōcurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcurrerem
prōcurrerēs
is / ea / id prōcurreret
nōs prōcurrerēmus
vōs prōcurrerētis
eī / eae / ea prōcurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōcucurrerim
prōcucurrerīs
is / ea / id prōcucurrerit
nōs prōcucurrerīmus
vōs prōcucurrerītis
eī / eae / ea prōcucurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōcucurrissem
prōcucurrissēs
is / ea / id prōcucurrisset
nōs prōcucurrissēmus
vōs prōcucurrissētis
eī / eae / ea prōcucurrissent
Imperātīvus praesēns
prōcurre
vōs prōcurrite
Imperātīvus futūrum
prōcurritō
is / ea / id prōcurritō
vōs prōcurritōte
eī / eae / ea prōcurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
prōcurrere
Īnfīnītīvus perfectum
prōcucurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōcursūrum esse
Participium praesēns
prōcurrēns
Participium futūrum
prōcursūrus
Gerundium (genitīvus)
prōcurrendī
Gerundium (datīvus)
prōcurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
prōcurrendum
Gerundium (ablātīvus)
prōcurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
prōcursum
Supīnum (ablātīvus)
prōcursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcurror
prōcurreris
is / ea / id prōcurritur
nōs prōcurrimur
vōs prōcurriminī
eī / eae / ea prōcurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōcurrēbar
prōcurrēbāris
is / ea / id prōcurrēbātur
nōs prōcurrēbāmur
vōs prōcurrēbāminī
eī / eae / ea prōcurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōcurrar
prōcurrēris
is / ea / id prōcurrētur
nōs prōcurrēmur
vōs prōcurrēminī
eī / eae / ea prōcurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcurrar
prōcurrāris
is / ea / id prōcurrātur
nōs prōcurrāmur
vōs prōcurrāminī
eī / eae / ea prōcurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcurrerer
prōcurrerēris
is / ea / id prōcurrerētur
nōs prōcurrerēmur
vōs prōcurrerēminī
eī / eae / ea prōcurrerentur
Imperātīvus praesēns
prōcurrere
vōs prōcurriminī
Imperātīvus futūrum
prōcurritor
is / ea / id prōcurritor
eī / eae / ea prōcurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
prōcurrī
Īnfīnītīvus perfectum
prōcursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōcursum īrī
Participium perfectum
prōcursus
Participium futūrum
prōcurrendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary