HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← procurro — definition

Conjugation of procurro

Regular CEFR B2
[proːˈkʊr.roː]

to run or rush forwards Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcurrō
tū prōcurris
is / ea / id prōcurrit
nōs prōcurrimus
vōs prōcurritis
eī / eae / ea prōcurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōcurrēbam
tū prōcurrēbās
is / ea / id prōcurrēbat
nōs prōcurrēbāmus
vōs prōcurrēbātis
eī / eae / ea prōcurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōcurram
tū prōcurrēs
is / ea / id prōcurret
nōs prōcurrēmus
vōs prōcurrētis
eī / eae / ea prōcurrent
Indicātīvus perfectum
ego prōcucurrī
tū prōcucurristī
is / ea / id prōcucurrit
nōs prōcucurrimus
vōs prōcucurristis
eī / eae / ea prōcucurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōcucurreram
tū prōcucurrerās
is / ea / id prōcucurrerat
nōs prōcucurrerāmus
vōs prōcucurrerātis
eī / eae / ea prōcucurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōcucurrerō
tū prōcucurreris
is / ea / id prōcucurrerit
nōs prōcucurrerimus
vōs prōcucurreritis
eī / eae / ea prōcucurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcurram
tū prōcurrās
is / ea / id prōcurrat
nōs prōcurrāmus
vōs prōcurrātis
eī / eae / ea prōcurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcurrerem
tū prōcurrerēs
is / ea / id prōcurreret
nōs prōcurrerēmus
vōs prōcurrerētis
eī / eae / ea prōcurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōcucurrerim
tū prōcucurrerīs
is / ea / id prōcucurrerit
nōs prōcucurrerīmus
vōs prōcucurrerītis
eī / eae / ea prōcucurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōcucurrissem
tū prōcucurrissēs
is / ea / id prōcucurrisset
nōs prōcucurrissēmus
vōs prōcucurrissētis
eī / eae / ea prōcucurrissent
Imperātīvus praesēns
tū prōcurre
vōs prōcurrite
Imperātīvus futūrum
tū prōcurritō
is / ea / id prōcurritō
vōs prōcurritōte
eī / eae / ea prōcurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōcurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōcucurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōcursūrum esse
Participium praesēns
— prōcurrēns
Participium futūrum
— prōcursūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōcurrendī
Gerundium (datīvus)
— prōcurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōcurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōcurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōcursum
Supīnum (ablātīvus)
— prōcursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcurror
tū prōcurreris
is / ea / id prōcurritur
nōs prōcurrimur
vōs prōcurriminī
eī / eae / ea prōcurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōcurrēbar
tū prōcurrēbāris
is / ea / id prōcurrēbātur
nōs prōcurrēbāmur
vōs prōcurrēbāminī
eī / eae / ea prōcurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōcurrar
tū prōcurrēris
is / ea / id prōcurrētur
nōs prōcurrēmur
vōs prōcurrēminī
eī / eae / ea prōcurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcurrar
tū prōcurrāris
is / ea / id prōcurrātur
nōs prōcurrāmur
vōs prōcurrāminī
eī / eae / ea prōcurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcurrerer
tū prōcurrerēris
is / ea / id prōcurrerētur
nōs prōcurrerēmur
vōs prōcurrerēminī
eī / eae / ea prōcurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū prōcurrere
vōs prōcurriminī
Imperātīvus futūrum
tū prōcurritor
is / ea / id prōcurritor
eī / eae / ea prōcurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōcurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōcursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōcursum īrī
Participium perfectum
— prōcursus
Participium futūrum
— prōcurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary