HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praetego — definición

Conjugation of praetego

Regular CEFR B2
/[ˈprae̯.tɛ.ɡoː]/

to shelter, protect Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praetegō
praetegis
is / ea / id praetegit
nōs praetegimus
vōs praetegitis
eī / eae / ea praetegunt
Indicātīvus imperfectum
ego praetegēbam
praetegēbās
is / ea / id praetegēbat
nōs praetegēbāmus
vōs praetegēbātis
eī / eae / ea praetegēbant
Indicātīvus futūrum
ego praetegam
praetegēs
is / ea / id praeteget
nōs praetegēmus
vōs praetegētis
eī / eae / ea praetegent
Indicātīvus perfectum
ego praetēxī
praetēxistī
is / ea / id praetēxit
nōs praetēximus
vōs praetēxistis
eī / eae / ea praetēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praetēxeram
praetēxerās
is / ea / id praetēxerat
nōs praetēxerāmus
vōs praetēxerātis
eī / eae / ea praetēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praetēxerō
praetēxeris
is / ea / id praetēxerit
nōs praetēxerimus
vōs praetēxeritis
eī / eae / ea praetēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praetegam
praetegās
is / ea / id praetegat
nōs praetegāmus
vōs praetegātis
eī / eae / ea praetegant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetegerem
praetegerēs
is / ea / id praetegeret
nōs praetegerēmus
vōs praetegerētis
eī / eae / ea praetegerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praetēxerim
praetēxerīs
is / ea / id praetēxerit
nōs praetēxerīmus
vōs praetēxerītis
eī / eae / ea praetēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praetēxissem
praetēxissēs
is / ea / id praetēxisset
nōs praetēxissēmus
vōs praetēxissētis
eī / eae / ea praetēxissent
Imperātīvus praesēns
praetege
vōs praetegite
Imperātīvus futūrum
praetegitō
is / ea / id praetegitō
vōs praetegitōte
eī / eae / ea praeteguntō
Īnfīnītīvus praesēns
praetegere
Īnfīnītīvus perfectum
praetēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
praetēctūrum esse
Participium praesēns
praetegēns
Participium futūrum
praetēctūrus
Gerundium (genitīvus)
praetegendī
Gerundium (datīvus)
praetegendō
Gerundium (accūsātīvus)
praetegendum
Gerundium (ablātīvus)
praetegendō
Supīnum (accūsātīvus)
praetēctum
Supīnum (ablātīvus)
praetēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praetegor
praetegeris
is / ea / id praetegitur
nōs praetegimur
vōs praetegiminī
eī / eae / ea praeteguntur
Indicātīvus imperfectum
ego praetegēbar
praetegēbāris
is / ea / id praetegēbātur
nōs praetegēbāmur
vōs praetegēbāminī
eī / eae / ea praetegēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praetegar
praetegēris
is / ea / id praetegētur
nōs praetegēmur
vōs praetegēminī
eī / eae / ea praetegentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praetegar
praetegāris
is / ea / id praetegātur
nōs praetegāmur
vōs praetegāminī
eī / eae / ea praetegantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetegerer
praetegerēris
is / ea / id praetegerētur
nōs praetegerēmur
vōs praetegerēminī
eī / eae / ea praetegerentur
Imperātīvus praesēns
praetegere
vōs praetegiminī
Imperātīvus futūrum
praetegitor
is / ea / id praetegitor
eī / eae / ea praeteguntor
Īnfīnītīvus praesēns
praetegī
Īnfīnītīvus perfectum
praetēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praetēctum īrī
Participium perfectum
praetēctus
Participium futūrum
praetegendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary