HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praetego — definition

Conjugation of praetego

Regular CEFR B2
[ˈprae̯.tɛ.ɡoː]

to shelter, protect Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praetegō
tū praetegis
is / ea / id praetegit
nōs praetegimus
vōs praetegitis
eī / eae / ea praetegunt
Indicātīvus imperfectum
ego praetegēbam
tū praetegēbās
is / ea / id praetegēbat
nōs praetegēbāmus
vōs praetegēbātis
eī / eae / ea praetegēbant
Indicātīvus futūrum
ego praetegam
tū praetegēs
is / ea / id praeteget
nōs praetegēmus
vōs praetegētis
eī / eae / ea praetegent
Indicātīvus perfectum
ego praetēxī
tū praetēxistī
is / ea / id praetēxit
nōs praetēximus
vōs praetēxistis
eī / eae / ea praetēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praetēxeram
tū praetēxerās
is / ea / id praetēxerat
nōs praetēxerāmus
vōs praetēxerātis
eī / eae / ea praetēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praetēxerō
tū praetēxeris
is / ea / id praetēxerit
nōs praetēxerimus
vōs praetēxeritis
eī / eae / ea praetēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praetegam
tū praetegās
is / ea / id praetegat
nōs praetegāmus
vōs praetegātis
eī / eae / ea praetegant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetegerem
tū praetegerēs
is / ea / id praetegeret
nōs praetegerēmus
vōs praetegerētis
eī / eae / ea praetegerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praetēxerim
tū praetēxerīs
is / ea / id praetēxerit
nōs praetēxerīmus
vōs praetēxerītis
eī / eae / ea praetēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praetēxissem
tū praetēxissēs
is / ea / id praetēxisset
nōs praetēxissēmus
vōs praetēxissētis
eī / eae / ea praetēxissent
Imperātīvus praesēns
tū praetege
vōs praetegite
Imperātīvus futūrum
tū praetegitō
is / ea / id praetegitō
vōs praetegitōte
eī / eae / ea praeteguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praetegere
Īnfīnītīvus perfectum
— praetēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praetēctūrum esse
Participium praesēns
— praetegēns
Participium futūrum
— praetēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— praetegendī
Gerundium (datīvus)
— praetegendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praetegendum
Gerundium (ablātīvus)
— praetegendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praetēctum
Supīnum (ablātīvus)
— praetēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praetegor
tū praetegeris
is / ea / id praetegitur
nōs praetegimur
vōs praetegiminī
eī / eae / ea praeteguntur
Indicātīvus imperfectum
ego praetegēbar
tū praetegēbāris
is / ea / id praetegēbātur
nōs praetegēbāmur
vōs praetegēbāminī
eī / eae / ea praetegēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praetegar
tū praetegēris
is / ea / id praetegētur
nōs praetegēmur
vōs praetegēminī
eī / eae / ea praetegentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praetegar
tū praetegāris
is / ea / id praetegātur
nōs praetegāmur
vōs praetegāminī
eī / eae / ea praetegantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetegerer
tū praetegerēris
is / ea / id praetegerētur
nōs praetegerēmur
vōs praetegerēminī
eī / eae / ea praetegerentur
Imperātīvus praesēns
tū praetegere
vōs praetegiminī
Imperātīvus futūrum
tū praetegitor
is / ea / id praetegitor
eī / eae / ea praeteguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praetegī
Īnfīnītīvus perfectum
— praetēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praetēctum īrī
Participium perfectum
— praetēctus
Participium futūrum
— praetegendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary