Conjugation of praeterfugio
[prae̯.tɛrˈfʊ.ɡi.oː]to hasten by, pass over hastily Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praeterfugiō |
| tū | praeterfugis |
| is / ea / id | praeterfugit |
| nōs | praeterfugimus |
| vōs | praeterfugitis |
| eī / eae / ea | praeterfugiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praeterfugiēbam |
| tū | praeterfugiēbās |
| is / ea / id | praeterfugiēbat |
| nōs | praeterfugiēbāmus |
| vōs | praeterfugiēbātis |
| eī / eae / ea | praeterfugiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praeterfugiam |
| tū | praeterfugiēs |
| is / ea / id | praeterfugiet |
| nōs | praeterfugiēmus |
| vōs | praeterfugiētis |
| eī / eae / ea | praeterfugient |
Indicātīvus perfectum
| ego | praeterfūgī |
| tū | praeterfūgistī |
| is / ea / id | praeterfūgit |
| nōs | praeterfūgimus |
| vōs | praeterfūgistis |
| eī / eae / ea | praeterfūgērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praeterfūgeram |
| tū | praeterfūgerās |
| is / ea / id | praeterfūgerat |
| nōs | praeterfūgerāmus |
| vōs | praeterfūgerātis |
| eī / eae / ea | praeterfūgerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praeterfūgerō |
| tū | praeterfūgeris |
| is / ea / id | praeterfūgerit |
| nōs | praeterfūgerimus |
| vōs | praeterfūgeritis |
| eī / eae / ea | praeterfūgerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praeterfugiam |
| tū | praeterfugiās |
| is / ea / id | praeterfugiat |
| nōs | praeterfugiāmus |
| vōs | praeterfugiātis |
| eī / eae / ea | praeterfugiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praeterfugerem |
| tū | praeterfugerēs |
| is / ea / id | praeterfugeret |
| nōs | praeterfugerēmus |
| vōs | praeterfugerētis |
| eī / eae / ea | praeterfugerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praeterfūgerim |
| tū | praeterfūgerīs |
| is / ea / id | praeterfūgerit |
| nōs | praeterfūgerīmus |
| vōs | praeterfūgerītis |
| eī / eae / ea | praeterfūgerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praeterfūgissem |
| tū | praeterfūgissēs |
| is / ea / id | praeterfūgisset |
| nōs | praeterfūgissēmus |
| vōs | praeterfūgissētis |
| eī / eae / ea | praeterfūgissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praeterfuge |
| vōs | praeterfugite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praeterfugitō |
| is / ea / id | praeterfugitō |
| vōs | praeterfugitōte |
| eī / eae / ea | praeterfugiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praeterfugere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praeterfūgisse |
Participium praesēns
| — | praeterfugiēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | praeterfugiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praeterfugiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praeterfugiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praeterfugiendō |