Conjugation of praecaveo
[prae̯ˈka.we.oː]to take care or heed, take precautions, beware; to be on one’s guard Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praecaveō |
| tū | praecavēs |
| is / ea / id | praecavet |
| nōs | praecavēmus |
| vōs | praecavētis |
| eī / eae / ea | praecavent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praecavēbam |
| tū | praecavēbās |
| is / ea / id | praecavēbat |
| nōs | praecavēbāmus |
| vōs | praecavēbātis |
| eī / eae / ea | praecavēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praecavēbō |
| tū | praecavēbis |
| is / ea / id | praecavēbit |
| nōs | praecavēbimus |
| vōs | praecavēbitis |
| eī / eae / ea | praecavēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praecāvī |
| tū | praecāvistī |
| is / ea / id | praecāvit |
| nōs | praecāvimus |
| vōs | praecāvistis |
| eī / eae / ea | praecāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praecāveram |
| tū | praecāverās |
| is / ea / id | praecāverat |
| nōs | praecāverāmus |
| vōs | praecāverātis |
| eī / eae / ea | praecāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praecāverō |
| tū | praecāveris |
| is / ea / id | praecāverit |
| nōs | praecāverimus |
| vōs | praecāveritis |
| eī / eae / ea | praecāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praecaveam |
| tū | praecaveās |
| is / ea / id | praecaveat |
| nōs | praecaveāmus |
| vōs | praecaveātis |
| eī / eae / ea | praecaveant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praecavērem |
| tū | praecavērēs |
| is / ea / id | praecavēret |
| nōs | praecavērēmus |
| vōs | praecavērētis |
| eī / eae / ea | praecavērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praecāverim |
| tū | praecāverīs |
| is / ea / id | praecāverit |
| nōs | praecāverīmus |
| vōs | praecāverītis |
| eī / eae / ea | praecāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praecāvissem |
| tū | praecāvissēs |
| is / ea / id | praecāvisset |
| nōs | praecāvissēmus |
| vōs | praecāvissētis |
| eī / eae / ea | praecāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praecavē |
| vōs | praecavēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praecavētō |
| is / ea / id | praecavētō |
| vōs | praecavētōte |
| eī / eae / ea | praecaventō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praecavēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praecāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praecautūrum esse |
Participium praesēns
| — | praecavēns |
Participium futūrum
| — | praecautūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praecavendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praecavendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praecavendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praecavendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praecautum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praecautū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praecaveor |
| tū | praecavēris |
| is / ea / id | praecavētur |
| nōs | praecavēmur |
| vōs | praecavēminī |
| eī / eae / ea | praecaventur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praecavēbar |
| tū | praecavēbāris |
| is / ea / id | praecavēbātur |
| nōs | praecavēbāmur |
| vōs | praecavēbāminī |
| eī / eae / ea | praecavēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praecavēbor |
| tū | praecavēberis |
| is / ea / id | praecavēbitur |
| nōs | praecavēbimur |
| vōs | praecavēbiminī |
| eī / eae / ea | praecavēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praecavear |
| tū | praecaveāris |
| is / ea / id | praecaveātur |
| nōs | praecaveāmur |
| vōs | praecaveāminī |
| eī / eae / ea | praecaveantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praecavērer |
| tū | praecavērēris |
| is / ea / id | praecavērētur |
| nōs | praecavērēmur |
| vōs | praecavērēminī |
| eī / eae / ea | praecavērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praecavēre |
| vōs | praecavēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praecavētor |
| is / ea / id | praecavētor |
| eī / eae / ea | praecaventor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praecavērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praecautum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praecautum īrī |
Participium perfectum
| — | praecautus |
Participium futūrum
| — | praecavendus |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.