Conjugation of praecido
[prae̯ˈkiː.doː]to cut short, abridge; to be brief; break off or finish abruptly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praecīdō |
| tū | praecīdis |
| is / ea / id | praecīdit |
| nōs | praecīdimus |
| vōs | praecīditis |
| eī / eae / ea | praecīdunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praecīdēbam |
| tū | praecīdēbās |
| is / ea / id | praecīdēbat |
| nōs | praecīdēbāmus |
| vōs | praecīdēbātis |
| eī / eae / ea | praecīdēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praecīdam |
| tū | praecīdēs |
| is / ea / id | praecīdet |
| nōs | praecīdēmus |
| vōs | praecīdētis |
| eī / eae / ea | praecīdent |
Indicātīvus perfectum
| ego | praecīdī |
| tū | praecīdistī |
| is / ea / id | praecīdit |
| nōs | praecīdimus |
| vōs | praecīdistis |
| eī / eae / ea | praecīdērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praecīderam |
| tū | praecīderās |
| is / ea / id | praecīderat |
| nōs | praecīderāmus |
| vōs | praecīderātis |
| eī / eae / ea | praecīderant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praecīderō |
| tū | praecīderis |
| is / ea / id | praecīderit |
| nōs | praecīderimus |
| vōs | praecīderitis |
| eī / eae / ea | praecīderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praecīdam |
| tū | praecīdās |
| is / ea / id | praecīdat |
| nōs | praecīdāmus |
| vōs | praecīdātis |
| eī / eae / ea | praecīdant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praecīderem |
| tū | praecīderēs |
| is / ea / id | praecīderet |
| nōs | praecīderēmus |
| vōs | praecīderētis |
| eī / eae / ea | praecīderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praecīderim |
| tū | praecīderīs |
| is / ea / id | praecīderit |
| nōs | praecīderīmus |
| vōs | praecīderītis |
| eī / eae / ea | praecīderint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praecīdissem |
| tū | praecīdissēs |
| is / ea / id | praecīdisset |
| nōs | praecīdissēmus |
| vōs | praecīdissētis |
| eī / eae / ea | praecīdissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praecīde |
| vōs | praecīdite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praecīditō |
| is / ea / id | praecīditō |
| vōs | praecīditōte |
| eī / eae / ea | praecīduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praecīdere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praecīdisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praecīsūrum esse |
Participium praesēns
| — | praecīdēns |
Participium futūrum
| — | praecīsūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praecīdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praecīdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praecīdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praecīdendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praecīsum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praecīsū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praecīdor |
| tū | praecīderis |
| is / ea / id | praecīditur |
| nōs | praecīdimur |
| vōs | praecīdiminī |
| eī / eae / ea | praecīduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praecīdēbar |
| tū | praecīdēbāris |
| is / ea / id | praecīdēbātur |
| nōs | praecīdēbāmur |
| vōs | praecīdēbāminī |
| eī / eae / ea | praecīdēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praecīdar |
| tū | praecīdēris |
| is / ea / id | praecīdētur |
| nōs | praecīdēmur |
| vōs | praecīdēminī |
| eī / eae / ea | praecīdentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praecīdar |
| tū | praecīdāris |
| is / ea / id | praecīdātur |
| nōs | praecīdāmur |
| vōs | praecīdāminī |
| eī / eae / ea | praecīdantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praecīderer |
| tū | praecīderēris |
| is / ea / id | praecīderētur |
| nōs | praecīderēmur |
| vōs | praecīderēminī |
| eī / eae / ea | praecīderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praecīdere |
| vōs | praecīdiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praecīditor |
| is / ea / id | praecīditor |
| eī / eae / ea | praecīduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praecīdī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praecīsum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praecīsum īrī |
Participium perfectum
| — | praecīsus |
Participium futūrum
| — | praecīdendus |