HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecino — definición

Conjugation of praecino

Regular CEFR B2
/[ˈprae̯.kɪ.noː]/

to sing or play before Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecinō
praecinis
is / ea / id praecinit
nōs praecinimus
vōs praecinitis
eī / eae / ea praecinunt
Indicātīvus imperfectum
ego praecinēbam
praecinēbās
is / ea / id praecinēbat
nōs praecinēbāmus
vōs praecinēbātis
eī / eae / ea praecinēbant
Indicātīvus futūrum
ego praecinam
praecinēs
is / ea / id praecinet
nōs praecinēmus
vōs praecinētis
eī / eae / ea praecinent
Indicātīvus perfectum
ego praecinuī
praecinuistī
is / ea / id praecinuit
nōs praecinuimus
vōs praecinuistis
eī / eae / ea praecinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecinueram
praecinuerās
is / ea / id praecinuerat
nōs praecinuerāmus
vōs praecinuerātis
eī / eae / ea praecinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecinuerō
praecinueris
is / ea / id praecinuerit
nōs praecinuerimus
vōs praecinueritis
eī / eae / ea praecinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecinam
praecinās
is / ea / id praecinat
nōs praecināmus
vōs praecinātis
eī / eae / ea praecinant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecinerem
praecinerēs
is / ea / id praecineret
nōs praecinerēmus
vōs praecinerētis
eī / eae / ea praecinerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecinuerim
praecinuerīs
is / ea / id praecinuerit
nōs praecinuerīmus
vōs praecinuerītis
eī / eae / ea praecinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecinuissem
praecinuissēs
is / ea / id praecinuisset
nōs praecinuissēmus
vōs praecinuissētis
eī / eae / ea praecinuissent
Imperātīvus praesēns
praecine
vōs praecinite
Imperātīvus futūrum
praecinitō
is / ea / id praecinitō
vōs praecinitōte
eī / eae / ea praecinuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praecinere
Īnfīnītīvus perfectum
praecinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
praecentūrum esse
Participium praesēns
praecinēns
Participium futūrum
praecentūrus
Gerundium (genitīvus)
praecinendī
Gerundium (datīvus)
praecinendō
Gerundium (accūsātīvus)
praecinendum
Gerundium (ablātīvus)
praecinendō
Supīnum (accūsātīvus)
praecentum
Supīnum (ablātīvus)
praecentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecinor
praecineris
is / ea / id praecinitur
nōs praecinimur
vōs praeciniminī
eī / eae / ea praecinuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praecinēbar
praecinēbāris
is / ea / id praecinēbātur
nōs praecinēbāmur
vōs praecinēbāminī
eī / eae / ea praecinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praecinar
praecinēris
is / ea / id praecinētur
nōs praecinēmur
vōs praecinēminī
eī / eae / ea praecinentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecinar
praecināris
is / ea / id praecinātur
nōs praecināmur
vōs praecināminī
eī / eae / ea praecinantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecinerer
praecinerēris
is / ea / id praecinerētur
nōs praecinerēmur
vōs praecinerēminī
eī / eae / ea praecinerentur
Imperātīvus praesēns
praecinere
vōs praeciniminī
Imperātīvus futūrum
praecinitor
is / ea / id praecinitor
eī / eae / ea praecinuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praecinī
Īnfīnītīvus perfectum
praecentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praecentum īrī
Participium perfectum
praecentus
Participium futūrum
praecinendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary